Decreto et Decretalibus, Sexto et Clementinis, necnon Extravagantibus papalibus
pratensam limitet potestatem. Christus enim nullam aliam potestatem Petio tri-
buit, quam ligandi et solvendi, ligandi per poenitentias, et solvendi culpas. Non
enim illi contulit, ut beneficia tribueret, ut regna, castra et civitates haberet, ut
Imperatores et Reges privaret. Quod si taliter potestatem Christus Petro contulis-
set, utique ipse Petrus aut Paulus, quod nefas est dicere, valde peccassent, aut
errassent in eo, quod Neronem imperatorem, quem sciveiunt esse pessimum, at
Cbristianorum immanissimum persecutorem, imperio non privaiint. — Et quis un-
quam legit, vel in veritate audivit, quod antiquis temporibus Romanorum Reges
vel Imperatores consueverint ante Papam juramentum pra'stare, potissime ante-
quam primus Otto Magni Augusti semper alter, juramentum reperitur in Decretis
prsstitisse ? quod indultum a quoquam Papae fuerit, ut reservationes cathedralium
et aliarum Ecclesiarum ac Monasteriorum faceret ? ut propter pecunias homines,
Episcopos et Praelatos excommunicaret, atque ab eorum dignitatibus destitueret,
sgu privaret, ac omni die festivo in valvis Curiae ? ut primos fructus in Camera
soleret aggregare, et exconmiunicatos emaciaret ac eos scandalizaret ? (cf. cap. 17,
p. 110 : ita ut jam non videatur Romana Curia esse, nisi quoddam ibrum publi-
cum, ad quod quo quis plura portaverit, plura mercimonia habebit.) — Reformetur
etiam Ecclesia quoad Cardinales, qui tot commendas habentsine causa, destruentes
tot Ecclesias et Monasteria. — Reformetur eliam Ecclesia in Prslatis, in Monachis
et Presbyteris. In PraOatis, ut electi ad Ecclesias vits honestate, literarum suffi-
cientia, et perfcicta astate excellentes per Ordinarios et Archiepiscopos confirmen-
tur ; in Monachis, ut vivant in observantia regulari : in Presbyteris, ut non prffifi-
ciantur Ecclesiis, nisi virtutibus clari et literarum sufficientia fuerint imbuti, docti
et instriicti. — Rescindantur etiam abusivas libertates et exemtiones, concessa; illis
quatuor Ordinibus fratrum meridicantium, quibus nimium abutuntur. — Et liberen-
tur ab ipsis omnino onmia monasteria Monialium, quia ipsi fratres, seu multi ex eis
in plerisque provinciis valde deturpant ipsas moniales eis subjectas. — Nimis etiam
multiplicantur hi fi-atres. Et quid opus est, ut in aliqua domo eorum fratrum,
scilicet Colonise, — continue resideant LXX. eorum, aut plures, inter quos forsan
non sunt quinque vel sex sufficientes ad proponendum verbum Dei populo. Et
tot pro una tota provincia sufficere possent. Cap. 12, p. 96 : Sed timeo, dato
etiam, quod ista reformatio fiat in seriptis, etiam certis juramentis et firmamentis
ac pactis adjectis, quod post per Papam et Cardinales, ac cseteros ipsius Curiae
Officiales et Praelatos non observarentur, dicente Francisco Petiarcha in libro sine
nomine : Crescentibus flagitiis honiinum crevit veri odium, et regnum blanditiis
atque mendacio datum est. Et quia difficile est, consueta relinquere. — Cap. 16,
p. 105 : Aut ergo congregetur Ecclesia ad hoc, ut sancita et actitata in concilio
Pisano demandentur ulteriori et reali executioni, et illi duo (Greg. XII. et Bened.
XIII.) privati de jure etiam priventur de facto. Aut ubi hoc remedium reperiri
non poterit, quod est verisimile reperiri non posse propter adstrictas obedientias eis
subditas, seu potentes obedientes ipsis, qui ab eis deviare nolunt : tunc, si illi duo
pi'ivati et abjecti petant generale concilium, et promittant, se ibidem personaliter
velle comparere, et suo juri de facto, quod habent, libere et pure renunciare in
casu, quo Dominus noster Papa Johannes etiam suo juri renunciare velit : tunc in
isto casu quid fiet, dicam sine praejudicio, quod ipse Dominus noster, Papa, si
alias non potest consuli Ecclesias, — non dico unum Papatum, sed plures, si essent
possibiles, teneatur in casu isto libenter et voluntarie renunciare, et Papatui suo
cedere, ne respublica et tota Ecclesia propter unum hominem peccatorem sine
virtutibus et exemplis bonis debeat perire. — Cap. 17, p. 107 : Tunc — universalis
Ecclesia — reformabitur. Sed tunc caveat universalis Ecclesia super omnia, ut
nunquam sub quovis colore concedat Papas potestatem dispensandi contra statuta
generalis Concilii, aut ea interpretandi, seu immutandi propter varietates tempo-
rum, et novos supervenientes casus ; sed quod solum ilia debeant immutaii per
aliud Concilium generale, fiendum de tempore in tempus propter reformationem

VOL. in. 22



170 Tliird Period. Div. V. A. D. 14U9 — 1517.

Council of Constance,- that John could not but see the danger that
threatened liim. He opened the council with the usual papal pomp
(Nov. 5, 1414), but soon found himself deprived of the advantage
of the majority secured by the number of Italian votes, which the
popes had enjoyed at all former synods, by the decision to vote by
nations.^ The strong wish, shared by all, to put an end to the

Ecclesias. Luce enim clarius constat, quod pro majori parte facta et ordinata in
quatuor generalibus Conciliis principalibus, et aliis Conciliis per temporum succes-
siones statuta, crescente avaritia Pontifieuin, Cardinalium, et Pralatorum, tam per
Papae reservationes, quam per iniquas Camerse Apostolicae constitutiones et Can-
cellarise i-egulas, et formulas audienli« causaruni Rota», et ainhitiosas dispensatio-
nes, absolutiones, indulgentias, confessionalia, officium poenitentlarice sint fere
immutata, annihilata, et quasi in derisum et oblivionem posita. — Cap. 24 : Subse-
quenter autem venio ad illas novellas constitutiones Alexandii et Johannis praedic-
toruni, quibus cavetur, quod piomotus ad alicjuam Ecclesiam cathedralem, vel
aliquod IVIonasteriuni, etc. et quod impetrans beneficium reservatum a Papa, etc.
(see § 129, note 12.) Huic qua^stioni. Pater reverende, cum non sint de jure, sed
de facto h« pestifei-.t constitutiones, satisfacere nequeo ad prtesens, cum sint super
violentia manifesta, Siiiionia publica, rapacitate lupina, et ovium Christi dispersions
fabricatffi, quajque ad aliud non sunt, nisi ut eorum conditores furentur, mactent et
perdant, ipsi videlicet Papae et Cardinales. Quocirca ut futurus Rex vel Impera-
tor Roinanus, Domino concedente, adha>reat dictis Angelo (Gregorio XII.), et
Petio (Benedicto XIII.), et tali lupo rapaci, et tali raptoii tyranno (Joanni
XXIII.), qui non regnat in Ecclesia, nee principatur pioptei- bonum commune,
sed solum pro])(er bonum privatum, et ejus principatus est manifesta tyrannis, quod
Sana conscientia compellat, sou compelli faciat, aut audeat compellere, non video,

— Sic ergo concludo, quod superioi'ibus sit obediendum in Ileitis et honestis : non
autem compelli debemus ad eoruni obedientias, ubi opera eorum sunt notorie
prava, et totam Ecclesiam scandalizantia ; ubi est patrimonii Christi manifesta
dissipatio et injuriosa dispensatio ; ubi pastores sunt ton so re s ; ubi non sunt agni,
sed lupi ; ubi non sunt dispensatores mysteriorum Christi, sed dissipatores ; ubi
non sunt sobrii, sed ebrii ; ubi non sunt Prslati, ponentes animas suas pro ovibus
suis, sed Pilati, satisfacientes aliorum cupiditatibus et desideriis, et ubi non mittunt
retia sua in capturam animarum, sed pecuniarum. Omnis enim eorum cura circa
acquisitionem pecuniarum est. Et breviter, ubi non Christi, sed mores gerunt
Anlichristi. Et ideo Christus dixit, talibus non obediendum. In novissimis enim
temporibiis nmlti venient in nomine meo, dicentes : ecce hie Christus, ecce illic
CJirisfiis (Matth. xxiv. 23): sicut modo dicitur: ecce hie est verus Papa, ecce
iste alius est verus Papa. J\''olite credere eis, ait Christus. Imo, si nos debemus
subtrahere ab omni fratre ambulante inordinate, quanto magis a superiori perverso
et iniquo, ex cujus cxemplo tofa corrumpitur respublica, et sancta mater Ecclesia
deturpatur.

- See the catalogue of Gebhard Dächer, taken by the order of the Elector of
Saxony, who pi-esided, in v. d. Hardt, T. V. P. II. p. 10 seq., and another in
Justingers Berner Chronik, S. 320 ff. Comp. Lenfant, T. II. p. 365 seq.
Daeher's catalogue closes : Muliei'es communes, quas reperi in domibus, et ultra
et non minus, exceptis aliis, DCC.

^ See V. d. Hardt, T. II. p. 224 seq. The papal party wished quod in Concilio

— soli Prslati majores, Episcopi et Abbates habeant vocem in definitiva sententia
agendorum. This was opposed liy the Card. Camci-acensis (Petrus de Alliaco) in
a Schedula, in which he i-eminds the council, quod a tempore nascentis Ecclesia»

— varii fuerunt modi observati — in modo congregationis et deliberationis Concilio-
rum gencraüum. Nam, sicut patet in Actibus Apostolorum, quandoque in Conci-
liis congrcgabatur tota communitas Christianorum, quandoque Episcopi, Presbyteri,
Diaconi, quandoque soli Episcopi sine Abbatibus, quandoque cum Episcopis Ab-
bates, quandoque Imperator convocabat et congregabat Concilium. — Item scien-
dum est, (luod (|uando in Conciliis gcnei-alibus soli Episcopi habebant vocem defin-
itivam, hoc fiiit, quia habebant administrationem populi, et erant viri sancti et
docti et elect! jjrae caeteris in Ecclesia Christiana. Postea fuerunt additi Abbates



Chap. I. Papacy. § 130. Council of Constance. 171

schism, soon led to the resolution to annul the decrees of the Council
of Pisa, on which the claims of John XXIII. were founded, and to
induce all three popes to resign.^ Fearing the result of an investiga-

eadem de causa, et quia habebant administrationem subjectorum. Et eadeni
ratione addi deberent Priores aut majores quaruiiicunque congregationuni plus
quam Episcopi, vel Abbates inutiles, solum titulares. — Item eadem ratione, qua
supra, non sunt exciudendi a voce definitiva Sacra? Theologiae Doctores, ac juris
canonici et civilis. Quibus, et maxime Theologis, datur auctoritas pra;dicandi aut
docendi ubique terrarum, qua? non est parva auctoi'itas in populo Christiane, sed
multo major quam unius Episcopi vel Abbatis ignorantis, et solum titularis. Et
quia antiquitus ha;c Doctorum auctoritas non erat introducta per modum Studiorum
generalium, qua; hodie auctoritate Ecclesiaj observatur, de eis non lit mentio in
antiquis jiu-ibus communibus, sed in Concilio Pisano et Romano (of 1412) corum
auctoritas allegatur, et in detinitiva sententia se subscribunt. Quare eos in simili
excludere prssens Concilium, quod est dicti Pisini continuativum, non solum
esset absurdum, sed dicti Pisani Concilii quodammodo rcprobativum. — Item
quantum ad materiam terminandi praesens schisma et dandi pacem Ecclesiae, velle
excludere Reges, Principes aut Ambasiatores eorum — a voce seu determinations
etiam conclusiva, non videtur justum, Eequum, aut rationi consonum ; cum hujus-
modi pacis conclusio ad eos et populos eis subjeclos valde pertineat, et sine eorum
consilio, auxilio et favore non possint ea, quaj in hoc Concilio concludentur, exe-
cudoni mandari. To the same effect the Schedula of Cardinalis S. Marci (GuU.
Philasterius, Fillastre), p. 226 : Tu, quisquis es, qui praptendis primo, solos majo-
res Pra^latos, ut his verbis utar, Episcopos et Abbales, habere vocem in generali
Concilio : et ita excludis Doctores, Archidiaconos, Rectores parochialium Eccle-
siarum, casterosque dignitates habentes, quibus cura imminet auimarnm, Oi'dines
prffiterea ecclesiasticos, Sacerdotes et Diaconos, die, ubi illos non admittendos
iegisti i Et si legeris Conciliorum antiquorura actiones, reperisti Sacerdotes et
Diaconos admissos. — Si Canonista es, vide textum Canonis dicenteni, quod Docto-
rum Ordo quasi prajcipuus est in Ecclesia Dei. Ilium ergo Ordincin, ct quasi
praecipuum Ordinem repellis, et admittis indistincte Episcopos et Abbates, quorum
pars major indocta. Et attende, quod Rex, vel Pra>latus indoctus est asinus
coronatus. Cum illis ergo Doctores admitte, ut illorum scientise defectum, qui
tamen auctoritatem habent, istorum scientia et doctrina suppleant. Further:
inter Episcopos et Presbyteros, quantum ad Ordinationen! et meritum. Apostolus
nullam differentiam tacit. Then arose the question, p. 230 : Quomodo decideren-
tur agenda in Concilio, et fieret scrutinium votorum .' utrum per nationes in genere,
quarum quatuor erant, nirnirum Italise, Gallia;, Germania; et Angliae, vel per
capita singula.' Et licet darum de jure videatur, quod perscrutanda sint vota per
capita singula : quia tamen plures sunt Praelati Italiae pauperes, quam fere de
omnibus nationibus, praeterea Dominus noster fecit in numero excessive Prwlatos
Cubicularios ulti-a quinquaginta ; dicitur prfeterea, quod multos voluit sibi ohligare
juramenfis et muneribus, alios minis terruisse, ut ita sci-ntando per capita nihil
fieret, nisi quod vellet Dominus noster ; in istis quaestionibus Concilium diu per-
pendit. — Interim Nationes ulterioris Galliae, Germaniae et Angliae, ct ita postea
Italiae, per se ipsas se congregaverunt et deciderunt de facto quaestionem. Cer-
retanus says in Actis Cone. Const {v. d. Hardt IV. II. p. 40) : Die Jovis, septinia
Februarii, post nonnullas disceptationes decretum est, ut in Concilio per Nationes,
et non per vota procederetur.

* In the Congregation of December 7, 1414, it was proposed to the Italians who
were devoted to the cause of John XXIII. (see Schedula in v. d. Hardt IV. 1.
p. 24), quod declararetur. Concilium Pisanum, omniaque et singula acta et gesta in
eo, indeque secuta, fuisse et esse rationabilia et canonica, et ab omnibus et per
omnia admittendum fore, et sub poenis canonicis admitti debere, et execution! sub-
jacere condemnata in eo. Et pro eorum executione quod Papa teneatur et debeat
expellere Petrum de Luna, et persequi Errorium (Gregorium XII.) dejectos,
eorumque fautores et defensores. On the other hand, Petrus de .ßlUaco, Card.
Cameracv nsis, sought to prevent the confirmation of the council of Pisa (Schedula
in V. d. Hardt II. p. 194) : In praesenti Concilio non est revocandum in dubium,
sed pro fundamento supponendum, quod Concilium Pisanum fuit legitimum, et



172 Third Period Div. V. A. D. 1409 — IbV



canouice celebratum, et ideo stabile et firmum. — Confirmatio Pisani Concilii,
simpliciter et sine nova causa facta, non habet proprie auctoritatem mentes soli-
dandi, sed magis irritandi, nee omnem scrupulositatem in causa dicti Pisani Conci-
lii amovendi, seu errores circa ipsum extirpandi, sed magis novos errores inducendi,
et scliisraatis obstinationem confirniandi, nisi prius convenientia remedia adhibean-
tur. In a second Schedula he proposed (1. c. p. 196) : Quia ejectio duorum con-
tendentium de Papatu non est facilis vel verosimilis obtineri via belli, tentandum
erit, et diligenter tractandum, quod fiat pax per ipsorura reductionem vel volunta-
riam cessionem. Still more distinctly in certain Conclusiones (1. c. p. 200) :
Licet Concilium Pisanum probabiliter credatur reprassentasse universalem Ecclesi-
am, et vices ejus gessisse, quaj Spiritu Sancto regitur, et errare non poterit :
tamen propter hoc non est necessario concludendum, quod a quocunque fideli
sit firmiter credendum, quod illud Concilium errare non potuit, cum plura priora
Concilia fuerint generalia reputata, qus errasse leguntur. Nam secundum quos-
dara magnos Doctores generale Concilium potest errare non solum in facto, sed
etiam injure, et quod magis est, in fide. Quia sola universalis Ecclesia hoc habet
Privilegium, quod in fide errare non potest. In Januarj', 1415, ambassadors
arrived from Gregory XII. and Benedict XIII. {v. d. Hardt IV. II. p. 33 seq.),
and the former gave notice in the name of their master (r. d. Hardt II. p. 204) :
Viam cessionis Papatus — ex nunc pura et sincera intentione oflerimus — juxta
determinationem Concilii per Regiam Majestatem de omnibus obedientiis et natio-
nibus in hoc schismate in civitate Constantiensi congregati, dicto Balthasare, qui a
nonnullis Johannes XXIII. nuncupatur, non prssidente, nee interessenie, cum
effectu perficiendam, prsfatis Petro de Luna et Balthasar Cossa idem facientibus.
Then in February the Cardinalis S. Marci (Gulielmus Philasterius, formerly
Decan in Rheims) came forward with the proposal {v. d. Hardt II. p. 210) cessio-
nis fiendse ab omnibus, and in answer fo the question, utrum ad illam teneatur
Dominus Johannes ? replied : in casu, in quo est manifeste Summus Pontifex,
quanto verior pastor Ecclesiae, tanto libentius, ferventius et citius debet pro pace
et unione Ecclesiae aggredi viam cessionis ct offerre. Patet conclusio ex dictis
summi pastoris dicentis : bonus pastor animam suam ponit pro ovibiis stiis (Jo.
X. 12). — Si autem animam tenetur ponere, multo magis accidentia vits, hono-
rem, potestatem, dominatum. — Quia ex prasmissis tenetur ad hoc, igitur compelli
potest, si recusat. — Nee dubitandum, quin generale Concilium sit judex compe-
tens in hac parte. On the other hand, various Schedules were handed in by the
papal party (1. c. p. 214 seq), in which it was shown, p. 216 : Via cessionis, quae
Domino nostro proponitur, — qouad Concilium Pisanum, est inationabilis et injusta,
quia est reprobativa et annullativa ipsius Concilii Pisani. To this it was answered
by the Card. Cameracensis (p. 220): Licet Concilium (Pisanum) fuerit legitime
et canonice convocatum, rite et canonice celebratum, et duo olim contendentes
de Papatu juste et canonice condemnati, et electio Domini Alexandri V. fuerit
canonice et lite facta, — prout haec omnia tenet Obedientia Domini nostri Papae
Johannis XXIII. : tamen duse Obedientia; duorum contendentium probabiliter
tenent contraiium. In qua opinionum diversa et adversa varietate non sunt
minores difficultates juris et facti, quam ante Concilium Pisanum erant de justitia
duorum contendentium. Ex quo sequitur secunda conclusio, quod, sicut ante
Concilium Pisanum ad evitandum difficultates juris et facti, et prolixitatem, et
dilationem pacis Ecclesiae, tunc acceptata fuit ab omnibus Christifidelihus et lau-
data via cessionis amborum contendentium, sic et nunc trium contendentium de
Papatu, similiter etiam majori ratione acceptanda est et laudanda. — Sexta conclu-
sio : Licet regulariter Papa verus ct canonicus, de hffiresi aut nullo notorio cri-
mine Ecclesiam scandalizante non infamatus, nee suspectus, nequeat ab aliquo
particulari collegio, seu persona singulari contra ea quae sunt sui juris compelli vel
arctari : tamen ab universali Ecclesia, seu Concilio generali ipsam reprsesentante,
attenta prolixitate casus prassentis, pro pace Ecclesia celerius procuranda, juste
posset ad cessionem compelli. Septima conclusio : Si in casu prasdicto Papa
dictam viam pertinaciter recusaret, legitime posset tanquam schisnialicus et de
fautoria schismaticce pravitatis suspectus rationai>ilitei' condemnari. The result of
these negotiations was, p. 230 : Et linalitcr onmes declinarunt ad viam cessionis
secundum formam prima schedule super hoc datae per Cardinalem S. Marci. —
Namely {v. d. Hardt IV. II. p. 41) : Die 15 mensis Februarii Germanica, Gallica
et Anglica nationes viam cessionis tanquam salubriorem ad unionem Ecclesiae
conficiendam elegerunt, utque natio Italica eandem approbaret, impetrarunt.



Chap. I. Papacy. <§> 130. Council of Constance. 173

tion of his conduct which he stiw impendino;, John XXIII. was glad
to give such a promise on the 2d March, 1415.^ Shortly after this
(on the 21st of March) he fled to Schaf hausen ; ^ but the council,
strengthened by tlie firmness of the emperor, who was present, and

5 Tlieodoricus de JViem de vita Jo. XXIII. lib. II. cap. 3 (v. d. Hardt II. p.
391) : Quibus sic stantibus (towards the middle of February, 1415) quidam,ut pree-
sumitur, Italicus, multos articulos valde famosos, et omnia peccata inortalia, necnon
infinita quodamniodo abominabilia continentes contra eundem Balthasarem in
eodem Concilio exhibuit in scriptis, tamen secrete, quod super illis contra eundem
Balthasarem fieret inquisitio, et provideretur instanter per Concilium memoratum.
Quibus quidem articulis per aliquot majores nationum Germanins, Anglia; et Po-
lonias perlectis, ipsi nullatenus consentire volebant, quod dicti articuli publicaren-
tur, aut contra ipsum Balthasarem inquisitio lieiet hujusmodi super illos. Et hoc
propter honestatem. Et si contrarium fieret, ut asserebant, per hoc macularetur
sedes Apostolica, et confunderentur enormiter etiam omnes de obedientia dicti
Balthasaris, et ponerentur in dubio promotiones et pjovisiones per ipsum factse, et
multa scandala exinde subsequi possent. Plerisque etiam aliis nobilibus viris
assentientibus et consulentibus, quod ilia via inqui-itionis fieret, quae compendiosa
foret, et ipsi articuli, et contenta in eis, saltem pro majori parte essent notoria seu
manifesta, et propterea modica vel nulla probatione indigerent. Quibus etiam
interim clanculo et proditorie ad notitiam dicti Balthararis deduclis illico mente
consternatus est, et ccepit valde tremere et timere, ac etiam quosdam sibi secretes
Cardinales — consulere, — asserens, quod quaedam in ipsis articulis descripta tan-
quam homo peccando commisisset, et aliqua non. Et proposuit tunc in mente sua,
prout et ore propalavit, quod ipsemet dictum Concilium vellet personaliter acce-
dere, et qua; de contentis in eisdem articulis perpetrasset, coiam ipso Conciho in
publico fateri, Jundans se in hoc, quod Papa propter quodcunque delictum, ut
dicebat, nisi propter htxresin, deponi non /lossf^. — Cap. 4 : Concilium autem,
seu majores deputati in eodem, ignorantes, quod ipse Balthasar prsdictos articulos
sciret, — accesserunt ad eum, i-ogantes unanimiter, ut viam cessionis sui Papains
eligeret, ad hoc, quod alii contendentes de Papatu illam similiter acceptarent, quia
alias non viderent modum aptum, quod prffifata unio fieret in universali Ecclesia
pro hac vice. Ad hoc ipse Isto animo, observata tamen, ex industria, quadam
gravitate, respondit, se facturuni quod peterent, dum tamen ipsi alii duo conten-
dentes idem facere vellent. Maluit enim illam viam per se, ut existinio, amplecti,
quam prsedicti articuli ad ejus dejectionem a Papatu admissi et probati fuissent.
The first form of the promise given by John {v. d. Hardt II. p. 232j, displeased
the council, because he would not promise nisi aliis cedentibus, and propter verba
irritativa, quia alii vocantur condemnati de hsresi. At length, on the 1st of jNIarch,
he adopted the following, and took the oath on the 2d of March, in the Sessio
generalis II. (1. c. p. 240) : Ego Johannes Papa XXIII. propter quietum populi
Christiani profiteor, spondeo et promitto, juro et voveo Deo et Ecclesiae, ac huic
sacro Concilio, sponte et libere dare pacem Christi Ecclesise per viam mese simpli-
cis cessionis, et earn facere et adiniplere cum effectu juxta delibei-ationem praesen-
tis Concilii, si et quando Petrus de Luna, Benedictus XIII., . Angelus Corario,
Gregorius XII. in suis obedientiis nuncupati, Papatui, quem praetendunt, per se
vel procuratores sues, legitime cedant : et etiam in quocunque casu cessionis vel
decessus, aut alio, in quo per meam cessionem potei'it dari unio Ecclesire Dei per
exstirpationem prssentis schismafis. When called upon to confirm this bv the
literas testimoniales, he at first refused (Theod. de JMem, 1. c.) ; on the 7th of
March, however, he issued a Bull, in which the promise was word for word
repeated (see in v. d. Hardt IV. II. p. 53).

« Theod. de JViem II. 7. The letters to the king of France, the duke of Or-
leans, and the university of Paris, in which the Pope attempts to excuse his flight
on the ground that he was not safe in Constance, nor fiee to act, the council being
under the control of the emperor, &,c. see in v. d. Hardt II. p. 253 seq. Similar
letters were sent to the king of Poland, the dukes of Berry and Burgundy, see
Bourgeois du Chastenet, Preuves, p. 318 ; to the duke' of Orleans in J. G.
Schelhorns Ergösslichkeiten aus der Kirchenhistorie u. Literatur, Bd. 1, S.
27 f. Letters of the council in their own justification in i\ d. Hardt IV. p. 108,



174 Third Period. Div. V. A. D. 1409 — 1517.

the bold and energetic words of Gerson," were not deterred by this
from declaring its purposes and asserting its rights as regarded the
papal power in a number of formal decrees.^ The process was then

to the king; of Fiance, ibid. p. 129 ; fuller in Schelhorn, 1. c. S. 22-5. In the first,
p. Ill : Nos igitiir, cum omnia diligenter ponsamus, et maturo juditio deliberamus,
nil, aliud eundem (Papam) attentasse conspicimus, quam hujusmodi Concilii disso-
lutiouem, utpote ad nnionem Ecclcsia; intendentis. And thus, too, according to
Theod. Je j\''iem II. 8, the Pope's cardinals in Constance strove to spread the
notion, quod Concilium dissolutum esset propter absentiam et recessum dicti Bal-