John Fortescue.

The works of Sir John Fortescue, Knight, Chief Justice of England and Lord Chancellor to King Henry the Sixth (Volume 1) online

. (page 9 of 87)
Online LibraryJohn FortescueThe works of Sir John Fortescue, Knight, Chief Justice of England and Lord Chancellor to King Henry the Sixth (Volume 1) → online text (page 9 of 87)
Font size
QR-code for this ebook


Leonelli qui fcilicet quot et quales fuerant, de prole autem ipfius Leonelli qui
fuit Dux Clarentia?, id eft Philippa ipfii, nulla fit mentio ; quinimo de Leonelli luccciliunc

I K..*




■OM-l






'i ' '



68* De titiilo Edwardi Comitis Maj'chice.

tacenr, quad fine prole feu liheris morientis, quod non tacuilleiU fi ipfam Philippam habuifll^t
filiani legittimam et hcredem : Cujus conhi-niatio efle poterit cjuod nee I'.dwardus mine
ufurpans leu ejus progenitor aliquis a pra'die'ta Philqipa ut ij">fi uiquumt defcendentes, noniei
habuerunt dii^ti Dueis, feu in ducatu fucceilit Clarentiaj, vel arnia regalia cutn differentia
addita portat feu portant:, ficuti Dux ille Clarentia; fecit, fed duntaxat arma eie Marche et
Ull'lera ; quorum tamen nullum omiliffet cum ad fui originis iplendorem et nobilitati?
decorem non parum talia ac tanta egiHent infignia, (ficuti nee ca;teri domini qui ab ipfo regc
Edwardo tertio per mulieres defcenderant talia infignia omiferunt,) fi ipfe Edwardus nunc
ufurpans et fui progenirores tanti Ducis per mulierem Leonelli heredem legittimi fuiflent in
jure fuccefiores. Item fi ipfa Philippa fuiiTet tanti Ducis filia et unica proles, regali llirpi
tarn propinqua, \'erifimile ell quod non fuifiet in uxorem data tam exili perfons, maxime ex
fanguine notato et corupto defcendenti, puta ex Rogero Mortimero, qui fu] jr crimine la^fa;
niajeftatis in regem Edwardum pattern didi Leonelli commiiTo, palam et ^^udicialiter con-
vincebatur.



Cap. IX.

Argument tan probans recejfim ejfe a jure fi quod habere potuit per prejcripfionem legittiriau.

^T^^^^NSUPER pofito pro vero quod non ell verum, videlicet quod Edwardus jam
S -I u^^ vendicans fibi regnum, jure foeminarum titulum aliquem ad Coronam An^ He
gS^K^ habere potuifiet, ita quod nulla confuetudo feu jus aliquod excludens tuilTet
mulieres ab hujufmodi titulo, quod etiam non admittitur, Edwardus Comes M.irc.iiaj
nihilominus jam nullum jus ex hujufmodi defcenfii habere poteft. Nam fi aliquod nabere
potuiffet a parentibus ejus a Philippa defcendentibus, per quam tale jus in regno vendicat,
a jure tali multipliciter receflum eft. Primo, legittima pntfcripfione ; Nam Mein-icus
Sextus, rex nofter ChriftianiHinuis, pater fuus Meiiricus Quintus, et avus fuus Menricus
Ouartus a fexaginta annis ultraque et citra continue fuerunt in pacifica poficfiione regiii et
Corona; Anglia;, ac ficut reges iVnglia; temporibus fuis pacifice et quiete regnaverunt, ,cep-
trumque Angliae portavcrunt, un6lionem et regalia infignia receperunt ; et unulquiique .em-
pore fuo fie tiuiete regnavit, fceptrumque portavit, untftionem et regalia infignia recepit,
eifdcmque ufus eft, pra^fentibus fuccefiive progenitoribus iftius Edwardi nunc ufurpantis, non
contradicentibus fed tacite et exprefle confentientibus et in nullo reclamantibu ; licet non-
nulli progenitorum iftius Edwardi contra reges fuos clam confpiraverunt .-liquando et
proditiones contra fidellitatem fuam facere conabantur crimen hefie majeftatis incurrendo.
Cum ergo prefcriptio legittima titulus eft fufficiens ad extindionem juris prius adquifiti, fi
Edwardus titulum aliquem habere potuifiet ex ipfa Philippa, ut nunquam habuit, per
legittimam pra'fcripfionem a tali jure fufliciente excluderetur.




De titiilo Edwardi Comitis Marchicc.



Cap. X.

Confirmatio j'limpta ab Augujlino de Civitate Dti prout rccitatur in Libra qui dicitur Compe)idiuni

JMoralc.

lUIC bene confonat Auguftlmis, iiiquiens quatuor effe qux titulum alicujus regis
approhant, et ipiiim in regno aliquo iirniant" et llabiliunr, qiiie funt, Permlfia
Divina, Approhatio Ecclefiaftica, Confenfus Populi, et Pofleifio longo tempore
continuata. Et horum quatuor nullum Chriftianiflimo regi noftro Henrico deeil. Nam ex
omni confenfil omnium regni procerum et plebis per tantum tempus fuerunt Henricus rex
modernus, et Henricus Ouintus pater ejus et Henricus Ouartus aviis eJLis, in pa^ ifica
pofTellione Regni et Coronas Anglia;, quantum fufficit ad prefcriptionem regni legittimam, et
talis eft longitudo temporum, qua; requiritur ad did:um Auguflini et fufficit. Quoad Eccle-
fiafticam approbationem liquet, nam, (ine interruptione vel contradiftione aliqua, admiffi et
approbati fuerunt dicflorum regum iVnglia; Ambaciatores, legittimique Procuratores in
Confilio Conftantienfi et Bafilienfi, et in Curia l-iomani imiverfaliter. Omnes etiam Papie
a fexaginta annis ultra et citra ipfis tribus fucceffive, et eoriun luiicuique ut veris et
legittimis Anglia.- regibus litteras Apoftolicas et Bullas tarn gratia; quam communis juftitia;
tranfmiferunt, Archiepifcopos et Epifcopos Anglia; ad iplorum regum et eorum iniicujuique
petitiones et defideria confirmaverunt, et confecrari mandarunt. In quibus omnibus Bullis
feu Brevibus Apoftolicis eos reges, et eorum unumquemque regem Angli;t appellaverunt, et
fcripto fuo confirmaverunt. Et jam nuper, citra didi Edwardi a Papa Pio moderno agiiitam
ufurpationem, regi noftro Chriftianiftimo Henrico ab eodeni Santtilluno Papa in c|uadam iui
tranfmifla Bulla, in fine fcilicet Novembris Anno Domini Millelimo CCCC'"" fexagefimo
primo, ex pofleirione et jure patris et avi fui, id eiT: Henrici Ouinti et Henrici Ouarti, Papa
approbat titulum Chriftianiftimi regis Henrici VI", vocans eum ChariHimum filium regem
Anglian, et infurgentes contra eum inimicos fuos, et morientes in caul.i fua apud Northampton
fideles ; irreprobat etiam temeritatem ipfius atrociftimi Legati, tam alfiftencia et confilio, qua;
pra'buit inimicis regis, quam erigendo vexilla Ecciefia; contra eum et fidelium iuorum
exercitum et contra voluntatem ejufdem Sanftiffimi Patris, ut ipfemet cclfitudini regi;e
refcribit, in abutenda poteil:ate fibi commifta, injufte promulgando Jententiam excomnu ni-
cationis in fideles eiden\ regia; celfitudini, et fidelibus regis in jufta caula elimicantibus, ei lie
dimicando virtuofe occumbentibus, fejiulturam debitam interdicendo. Promittit mlu )er
Papa in eifdem regi fcriptis, ilium nephandilTmium Legatum, quam primum contigerit eum
revocare, fecundum demerita fua et fecundum exigentiam deliftorum luonun ^\c corrigere et
punire, quod erit ipfe in exemplum aliis in futurum, ne fie deinceps contra (iir.i et \ulimtatem
fummi Pontificis, vel fuam vel fui fucceftivi in fede eadem Apoil;olica, aiiqui confimiliter



.-o



•iu.il



i-:'l



7° I)^ titulo Edwardi Comitis MnrchiiC.

Petri abutantur poteftate. Confulit item fandtiffimus Papa, ac kil) benediftione Apoftolica
eiclem ChrillianKiimo regi nollro Henrico praxipit ad viriliter pro jure fuo concertanduir ,
non fecliidens ab co bcneficmni juris, puta quod omnes Anglici, et csteri de jure domini >
fuo ful)jc>ti arnia contra fe ferentes, infurgentefque et rebelles, quo ad veram obcdientiam
rcdieri-it, pro exconiniunicatis habcantur. Qiiod etiam Chriftianillimus et piifiimus Chrilli
miles, rex nofkr Ilenricus, per ununi Dcum a quo oninis poteftas eft in ccelo et in terra, reg-
navit, regnum ejus et acceptantem et approbantem, ex hiis qu;t fequuntur apparet. Primo,
quod quando defuit fibi omnis dominandi voluptas, omnis regnandi cupiditas, ac omnis eadem
defiderandi facultas anno a-tatis fua; primo ]3l-us ipfuni in foHo paterno et avi fui
benignirtime collocaverat, quern poft a;tatis fu.x> leptennium, toto confentiente populo,
foleninitcr coronan difpoliiit et inungi, non communi oleo facro fed prsordinato ad Domnio
ad eum cum illo inungendum, quod tradidit pia ejus advocatrix bcatilTi na virgo Mari.i
Sanc^o Thoma; Cantuarienfi Archicpifcopo in Ampulla qLut etiam ad hue apud eundem
Chriftianiffimum rcgem Henricum diligentillime reiervatur, diccns ei, " reges Anglian, qui hoc
oleo inungentur, clementes erunt et pugiles Ecclefia-," virtute cujus tkbitK fibi undionis per
mundimmarum fuarum manuum contac^um labe aliqua ut pote fanguine homicidii L-t lame
luxurue incontaminatarum, languentes morbo rcgio, dc quibus medici expertiirimi delp rai unt,
ufque m hodiernum diem optatam Domino conferente recipiunt fofpitatem ad Dei omripo-
tentis laudem, de cujus gratia venit gratia fanitatum, ad videntium et alliftentium fidelii itis,
ad ipfum regem conftantiam, et fui indubitatifrimi tituli, Domino approbante, confirmationem.
Quod fi objiciatur quia talis virtus in fanatione languentium prxfato morbo, cum fequitur
manuum mundionem regalcm, ita concomitabatur regulariter contadum manuum Edwirdi
ficut Henrici regis noftri Chriftianinimi ; unde vel utriufque vel nullius eorum titukmi quia
hujufmodi opera fanitatum regulariter operatur, talis oleo facrato languentium curatio, appro-
babit; ad hoc dicitur, quod unus Deus nofter per nullum mortalem hujufmodi opera fanita-
tum regulariter operatur qui tali oleo facrato inungitur, ficut talis per hujufmodi undi'onem
facram Chriftus Domini feu undus Domini ordinatur, qualis nullus eft nifi is qui rite 4cbite
et legittime inungitur. Ouod ut fincere concipiatur, notandum, quod, ficut inundione
facramentali in ordinatione alicujus in Chriftum Domini facerdotem inter cittera tria necelfi^irio
requirantur, fcilicet Mmifter debitus, ut puta Epifcopus, cum intentione, debita forma
ordinationis et inundionls, et materia debita, id eft pcrfona apta hujufmodi ordinem fufcinere
et inundionem, (propter quorum tertii defedum mulier, ab ipfo credente ipfam efie virum,
per undionem illam quam ab Epifcopo recipit nee fit ficerdos, feu Chriftus I^Jomini, vel
undus Domini confirmatur); in undione regali requiritur necefiario, inter ca tera, perfona
debita et apta de jure hujufmodi benedidionem et inundionem rite fufdpere, ta.is fdlicet vir,
qui inter ca-tera juftum habet titulum ad Coronam quam recipit feu . regnum fuper quod
inungitur, id eft, populum ligcum fibi rite legittime et de jure fubditum, cujufinodi non habet
Edwardus m regno Anglia-, cum ipfe et omnts incola; regni Anglia; fuerunt et adhuc de jure



De titulo Edwa?~(li Co/nitis Marchice.



7-



funt fubditi Chriftianiirmio regi noftro Henrico, a qua fuhditione feu fervitio debito iioii
pofTuiit authorltate propria, feu omnium fimul fic fibi (ubditorum, aliquo modo refilire feu
abfolvi. Nam fi unclio et coronatio talis per l^pifcopum Cantuarienfeni fufficeret ad
ordinandum aliquem in regem uncftum Domini feu Chrii'lum Domini, tunc iple ad clamorem
infurgentium in Kantia polTet pro libito unum alium ipfis in rcgem ordinare, etiam ad
placitum ([uot quantofque voluerunt undos Domini feu Chrillos Domini ordinare; quod eft
ridiculum. l^elinquitur ergo quod, propter defedum veri tituli ad Coronam vVnglia;,
lidwardus nunc ufurpans nequaquam rex unftus Domini leu Chriftus Domini per illam
iniuiiftionem et coronationem ordmabitur.




Cap. XI.

jirginneyitiim ojiendens quod non poteft vere diet quod Edivardus eligitur a Domi>io in r-^gem
Anglic per privatam et occultam Domi>ii difpoficionem.

R/ETERKA nulli in dubium vertitur talem regem rite per Deum regnare, qui
fecundum legem vel confuetudinem regni fui laudabilem, jure divino feu ccclefiaf-
i-^&l tico r.on repugnante, rite inungitiu", coronatus, ceptra regni tenet hujufmodi : ilhid
patet. Nam in lege Chrifti non folet Dominus regnum alicujus regulariter alio modo
apputare, et ideo ficut poftquam Dominus in Teftamento veteri, per legem ab ipfo immediate
ediflam, regnum Jud.x formavit in manu I'lavid, intitulando regnum fibi et legittimis fdiis
luis, iniquiens, de frutflu ventris tui ponam fuper fedem tuarn ; non fuit licitum Fopulo
Judaj.ob culpam aliquam filiorum David transferre a femine ejus regnum Judiu ad fanguinem
extraneum ; ita nee licitum ell: incolis Anglian vel alterius alicujus regni transferre regnum
hujus ab incumbente pro tempore regnante fecundum legem vel confuetudinem laudabilem
regni hujufmodi ad perfonam alteram ; et pra:cipue pra:textu privata; difpofitionis feu
eledionis divinas de altero, dum modo talis eleftio feu difpofitio divina non innotefcit palam
ex manitefta certa et autentica revelatione : vis hujus rationis in hoc eft quia lex vel confue-
tudo laudabilis alicujus regni, non contraveniens juri divino feu ecclefiaftico, eft lex a
Domino edita mediate feu approbata, quas per habentes ab Eo poteftatem hujufmodi condere
condita eft et approbata. Claret utraque ; non eft (imile de Chriftianiflimo rege noftro
Flenrico Sexto et ufurpatore Edwardo, et de David fanrto viro et Saide. Primo, quod
nunquam firmatum erat lege aliqua regnum Jud;\,- et Sauli et legittimis filiis fuis, ne: ipfe
jure hereditario regnum Juda; adeptus eft, ficut rex nofter ChriftianilFmius llenricus regnum
Anglise titulo hereditario adeptus eft. Secundo quod, Saule propter fcelera fua r je6co,
David virtuofus ad regnum promovebatur juileorum. Cujuimodi comparatio tranfverfa ellet
inter Chriftianiftlmum regem Henricum pium, continentem et honefte viventem, et
Edwardum regni Angiiit ufurpatorem.



,A,:> .



! ■ I' 1 ' ... I






■ ! '^^..

'K W



72* De titulo Kdivai'di Co/nit is Marchice.



Cap. XII.

Iiicidens argumentn7n oftendcns enorme delitlum ylnglLe inculariim qui aJJiJlcbiUit Edwardo

iijiirpatori.

'^aX^^^MXX^XKXiA fi l''Jw;irdiis ifte ex jufto fibi titulo, ut ini|uit, infiir^'-cre voluiflct
JM ^^/^ contra regeni Uiuni, ut euin a regno dejiceret et eliniinaret, oinncs turn ligei
g^i:^)2S Homines Henrico regi iuhditi de jure cum Edwardo contra fideiitatem fuam in
regeni infurgentes inexculabiliter in L^ominum et ipfum regem iluim deliquerant. Nam in
cafu, quod rex nofter Chriftianiffimus Henricus injure ceptrum regni tenuilfet, ficut juftiHime
tcnuit, ipfe folus in hoc peccafTet, et omnes viri ligei fui pugnantcs pro eo ex fidelitate fua
qua fibi tenebantur ut ciominuni contra inmiicos fuos defenderent virtuofe prxTiaflent, et
Jaudabiliter et meritorie diinicafTent ; ficut capitur ab Augullino contra Manicheos, et pui'itur
in Canone xxiij. Queftione prima, " S^iiid Ciilpatur in Bella."



Cap. XIII.

Argumoitum fmidatum fiiper illo juris quia per renuncialionern et failuiii co)itrarium

reciditur a jure.

'NSUPER port mortem Rogeri Comitis Marchia;, a quo didus intrudens Edwardu i
titulum luum pra-tendit, Edmoundus filius ejus qui hbi lucccllit in Coniitatum
Marchia; in Cancellaria regis Menrici Ouinti, ut moris elt heredum poll ]r;t-
dece/Torum mortem, liberationem ac polTeHionem Comitatus Marchiai periequebatur e:
petiit; atque fie a manibus regis, tanquam a vcro luu naturah rege et Domino et jir;ecipuo,
terras fuas recepit, ac pro ipfis tanquam hlius et heres diili Comitis Rogeri Henrico
(^lintQ homagium ligeum ac fideiitatem prellitir, ipfumque Henricum pro vero fi.io re|ge
judo ac natural! domino verbo et \:\&.q fatebatur recognovit et approbavit. I'.t pol'tmodum,
in quibufdam in^lenturis tam figillo armorum cjuam figno manuali ipfuis I\dnumdi
confignatis, per quas iple ut foldarius cum prajfato rege Henrico Ouinti retentus hiit m
guerra fua in Ducatu fuo Normanniit, ipfiim efie regem Anglia ac dominum fuum
fupremum et ligeum nominavit, affirmavit, et recognovit, et ficut ligeus et fidel's fijbditus
fiius durante vita fija permanfit. Idemque Ednumdus Comes Marchia, poll: mortem
Henrici Ouinti, confimile homagium ligeum et fideiitatem preftitit Henrico Scxt) in ajtate
fuil tenerima, tanquam regi fiio et vero heredi Henrici Quinti. Ouo ctiam b.dnumdo fine
liberis defundo, Comitatus Marchiaj ad Richardum patrem Edxsardi intrulons jure here-
ditario devenit, qui per omnia pro eiilllem ejufdem Conutatus pofieiliune ac deliberatione,
prout Edmundus prius fecerat, qua juris tuerant more Curi.e Cancellaria adiniplevit. Qui



n




> -tii



De titulo Edwardi Comitis Marchice. yi*

etiam Ivichardus faftus locum tenens Henrici Sexti primum in Francia, et pofteain Hibernia,
per fcripta fua indcntata figillataquc arnioriim figillo ct niatiu propria fuljfcripta, eidcni regi
promifit fidcliter fecundum formam et efFcftum paftorum fibi defervire tanquam fibi fubditus
et verus ligeus ; ct in utroque fcripto ipfuin Domirmm fiiiim fupremuiii et pntcipmitn et
regem Angliit nominavit, verbo et fade recognovit, et approbavit. Infuper idem Ricardus,
tempore infirmitatis ciijufdam ipfius Henrici Sexti, authoritate Parliament! in Prote(5torem
Angll;e ordinatus, durante regis a.-gritudine per fcrijita fua in parliamento ipfo et jioll,
frequenter pro vero Domino fuo pnrcipuo ac fupremo et Rege fuo recognovit, fatebatur, et
tarn fcripto quam verbo et fafto approbavit.



Cap. XIV.

irgumentum probans quod per abjurationem cxcludcbatur ajiirc^fi quod habere potnit.

.-. i?TEM fa;penumero juravit l^ichardus pater Edwardi ufurpatoris, ad fandla Dei
Evangelia et fuper corpus Dominicum vifuni et reccptum, quod ipfe effet femper




fidelis iigeus Henrici Sexti regis Angli.-c, et quod femper prp pofle adjuvaret ad
omnia qua; ad honorem et gloriam dignitatis et juris et nominis regii pertinent, in quo jura-
mento continetur exprefTa abjuratio contrarii et exclufio juris pretenfi ad Coronam. Cun-
fimile juramentum pr^ftitit Edwardus intrufor, in pra;fentia Archiepifcopi Cantuarienfis et
Cieri tunc convocati ad ecclefiam Sarnfti Pauli London. Prceflitit namque juramentum
corporale, tada cruce Cantuarienfi, quod ipfe regem noftrum Chriltianiflimum Henricum
honoraret pro rege fuo, et fibi obtemperaret ut vero Domino fuo praxipuo ligeo et fupremo,
durante vita pra'didi Henrici regis et fua, ipfumque ut verum regem fuum contra onines
viventes pro poffe fuo defenderet ; atque in Parliamento teiito apud Weftmonafterium ad
idem obfervandum fe promifit, et fua fponte obligavit, pra:ter juramenta pluries pririHta
temporibus fus creationis in militem, et pofl in Marchia; Comitem, quibus (ut utique moris
efi:) temporibus juravit de fidelitate fervanda regi noftro Henrico, et de ipfum defentlendo
contra omnes adverfantes fibi.

Per hac argumenta et rationes infolubiles quafi folum, principaliter contra pretenfionem
Edwardi ufurpatoris militantia, tanquam per remotionem impedimenti, fubintertur metuen-
dilTimum Dominum noftrum Regem Henricum Sextum, juito claro ac indubitato tuulo,
verum efle et redum regem Anglia; ; atque fuper Anglicos onini jure naturali divii o et
humano regnare debere, dietoque I'.dwardo ufurpatori aut fuis progenitoribus nullum jus ad
Coronam Anglis competivlffe aut competere debere; ad quas latius declaranda, et pnrcipue
ad indubitatum regis nollri Henrici titulum ad Coronam Anglire potiirmie declarandum
non defunt rationes fortiffimK fundata; fuper jure divino et humano, qua-, volente Domino,
optima hora qua non poterunt refillere fibi omnes adverfarii regis noflri cundis palam



74* De titulo Eikvanli Couiith Ma?'c/iicc.

iiinotelcenr, cum verfi littera Apoftolica a Papa niodei-no Pio in Scociani milTa Cliriftianininio
regi nortro Henrico de lupradiftis plenariiis cloquenti, ct cum vera copia feu tranfcripto
Bullarum mifTarum Ludowico, cognato regis nuper in Francia unrto, in quilnis ipfum hortatur
fub omnipotentis Dei benedicftione, papali authoritate, in adjiit(jrium Henrici I\egis ChrilVian-
iliimi ad fuorum mimicorum expugnationem et finalem contufionemj et fui in trono patris
Itabilem refiitentiam, ad honorem Domini noftri Jhelu ChrilVi, Cui fit honor et gloria in
fecula leculorum. Amen.

Memorandum; quod Henricus Ouartus tult proximus heres mafculus ex parte patris
fui Henrico tertio quondam regi Angli^e, videlicet, ipfe hiit filius Johannis, filii Edwardi
regis, filii Edwardi, filn P'.dwardi filii pra;dirti regis Henrici tertii. P'.t idem Elenricus
Ouartus fuit ex parte matris fua; proximus de fanguine eidem Henrico tertio, videlicet ipfe
fuit filius Blanclfur, filia; Henrici, filii Edmoundi vulgariter nuncupati P'.dmoi ndi Crookback,
filii prrediL:l:i Henrici tertii. Sic ex illil lineil pra;fatus Hem-icus Ouartus fi ifle rex Angli;e
nullatenus potuit, eo quod regnum illud per heredes mafculos (per malculos defcendentes,
ut fupra annotatur,) hereditabile exiftit, et hereditatum per hujusmodi heredes a t Jto
tempore tuit et non per alios; ac infuper idem Henricus Ouartus olim Rex Anglia', trat
proximus heres mafculus Richardo Secundo, tjuondam regi /Vnglis, et fibi propinquiilirms
in linea confanguinitatis inter omnes tunc viventes ; erat enim filius avunculi Rtgis
Richardi, id eft filius Johannis fratris Edwardi patris prasdidi Regis Richardi. N mi
quamvis ita fit quod ante hax tempora alTumjiti fuerunt in regcs Scotis quidam de ilirpe
regiil Scotiit per mulierem vel per mulieres ab ea defcendentes; vej'lii gratia, quando teri.ii-
nata erat linea mafculorum a Malcomo delcendentitim llneahter, Balliola qui de feniori Mia
David filii Henrici, filii David Cammor olim regis Scotia; delcenderat, alVumptus eft et
coronatug in regem Scotis ; et confimiliter poft eum alius, deficiente fibi fimiliter l.erede
maiculo ab iplb linealiter defcendente. Steward, qui defceiulerat de [pra'dido] Bruiz rege per
fosminam filiam didli Bruize fupremum regnum Scotorum [adeptusj ell: ; nunquam taihen,
vivente aliquo mafculo, aliquo de Ilirpe regis per fexum mafculinum linealiter defcendente,
aliquis defcendens per fcrminam alTumptus eft in regem regnando pacifice ; Ouod nee
congruum fuiffet. Nam fi fie eflct poterat vilis aliquis genere, et virtute infimus perfo)i|i ex
patre ignobilis affumi in regem, vivente herede mafculo de nobili illo regali origine defcendente,
qui fimul et nobilem regum praxedentiam et fanguinem in ie praMervaflet et cognomen; qua;
videretur abfurdum, et a ratione redla longe alienum. In cronicis ideo minime refertur,
fpreta nobili fuccedione heredum mafculorum linealiter per (exum malculinum del endentium,
fucceftionem regnaffe foeminarum. Praterea, quamvis ita fit lecunduni Jura Civilia quia
hareditas patris defunfti fecundum equales portiones dividi habeat inter filios fuo;, fecundum
tamen eadem jura, jus regni ejus regalia competunt feniori filio ; ex quo apparet non elle
confimilia jura de regali et poflcirione privata, &c.

Explicit.



FORTESCUE.
DE TITULO EDWARDI COMITIS MARCHIiE.



TRANSLATED BY THE



REVEREND PROEESSOR STUBBS.




INTRODUCTION.



.HEREAS, at the inlligation of" the enemy of the human race, after that
in mad rage not a few of the nobles of the reahn of England have been
extinguifhed through inteftine wars, diffenfions and divifions have arifen
about the right of the king's majefty to the crown of England, a ;ertain
knight of no mean prudence and valour, noble and moft experienced in
the laws, perfevering in his fidelity to the molT: Chrirtian King of England,
Henry VI., in the manner of one in exile among the Scots, has thought it in the highell
degree opportune and necefTliry that a remedy fliould be appHed to thefe diflenfions.

And whilft by the alFiltance or advice ot his illufl:rious lords (thofe efpecially whom the
blood royal fo gracefully adorns and ennobles), he dares not to difcufs the true, juft, and un-
doubted title of the moll; illuftrious and mofl Chriftian King Henry aforefaid to the crown
of England, or to debate it, or to declare it ftrongelt, or, as he could do, to demonftrate it to
be moil: true and moft undoubted, being rightly forbidden to do the fame under the heavieil
penalty ; he thinks neverthelefs, that he may aHift thofe who have miilaken and are in error, if
he can demonfl:rate by inevitable reafons that the pretended title of Edward fometime Earl
of March is untrue, and that Edward himfelf is not the lawful King of England, but only
a ufurper of the royal dignity ; and if by his means the faithful poiTefs this book, not fo
fhort as ufeful to the increafe, conllancy, and defence of their fidelity ; if alfo he removes
the ftumbling-block of offence out of the way of the fimple little ones, by making manifeil
the truth to thofe who before were ignorant of the right and truth of the matter ; and if,
moreover, the affailants of the recognifed truth acknowledge that their faliity has been utterly
defeated; which indeed they will fee more openly and more evidently if they read through
that original book, which treats more at large of thefe matters in the vulgar tonrrue.



ill i;..il=






8o* De titulo Edwardi Co/nit is March ice.

the faid Henry I., who reigned eighteen years and more, that is to fay, even to the end of
his life; which Stephen, however, when his two fons were dead, did; with the confent of thf
lords and people called together by him freely in parliament, enad and ordain that after he
himfelf was dead Henry the fon of the Emprefs Hiould fiicceed him, not by the title of his
mother, which was no title at all, but by the eleiflion of the barons and people in parliament,
to the end that, not by right of fucceffion but by authority of Parliament, he and his fons
his fucceflbrs being males fhould reign for ever, left by any means, contrary tJ the laws
and cuftom of England, they fliould entitle any one to the right of the crown of England



Online LibraryJohn FortescueThe works of Sir John Fortescue, Knight, Chief Justice of England and Lord Chancellor to King Henry the Sixth (Volume 1) → online text (page 9 of 87)