John Locke.

The works of John Locke (Volume 9) online

. (page 5 of 51)
Online LibraryJohn LockeThe works of John Locke (Volume 9) → online text (page 5 of 51)
Font size
QR-code for this ebook


fitentur Jefus Mefliam, qui in carne venit: non enim eft
infinitivus in GriECo, fed participium. Hie fenfus eft
longe alius, & autoris hujus fcopo mulco accommodatior.
Vql. IX, ' t: Pi-iura



50 Familiar Letters between Mr. Lockey

Priore cnim fenfu hasc efle impoftorum falfa docftrina
arguitiir, quod non confitcantiir Jefum, qui eft McfTias,
in carne veniirc. Inde fequeretur quod qui confiretur
Jcfum, de quo Joannes affirmat quod fit Meflias (vox
cnim X^i^oqy per appofitioncm, hoc fenfu eft legenda) in
carne veniffe, maneat in dodrina Chrifti, iit eft ver. 9.
Atqui niulti, qui non credebant Jcfum efle Mefllam, cre-
debant tamcn Jefu:n, qui Mcffias eft, in carne venifle.
Si pofteriore fcnfu vertaniur, turn fenfus eft, impoftores
non confiteri Jcium Chriftum, qui in rarne venit; hoc eft,
non confiteri, quod ille Jefus, qui in carne venit, fit
MefTias. Confiteri enim Jefum Mcfilam, eft, confiteri
quod Jefus fit MefTias, feque illius difcipulum profiteri ;
juxta Matth. x. 32. Ilium auteni Jefum, quern confiteri
oportet, defcribit Joannes, quod fit ille qui in carne venit,
&: inter Juda^os verfatus eft. Indc fequitur, quod ille in
do6lrina Chrifti maneat, qui confiterur quod Jefus, qui in
carne venit, fit Meirias. Et h^ec efl fincera fidei in
Chriftum confeflio. Eundem efle fenfum puto, i Joan,
iv. 2, 3. ubi fimilitcr non reperitur infinitivus, {^d par-
ticipium tAjjAuGora. Non eft quidem haec obfcrvatio tanti
in hoc negotio, facit tamen ad genuinam textus Grreci
intelligentiam, & autoris inftituto favet. In aliis autem
difputationibus, qure cum Mennonitis noftratibus infti-
tuuntur, maximi eft ufus. Sed tempus eft ut abrurr.pam.
Vides tibi cum homine loquace rem cfTe, qui cum Uteris
fuis te compellat, caiamo imperare non potcft. Vale, vir
ampliffime, & feliciter age.

Amftelod Tui obfervantifTimus,

1696.

P. a LiMBORCH.



Philippo a Li;}: I ore h Joannes Locke, s. p. d.

Vir ampliffime,

SI omnes in religione eo nterentur candore, quo tu
ufus es in amicitia, non majorem oftcnfionem intei' dilfen-
tientes parerent argumenta, quam inter nos nuper peperit
diucurnum nimis filentium. Si epiftolarum rcciprocationem

aeftimem.



£tnd Jeveml vf his Friends., 5 1

^ftimem, an tna major taciturnitas, an mea, dicere non
.aufinn, credo me ea ex parte peccafie. Ea vero utcunque
ie res habeat, tu certe humanitate tua & ignofcendo prior
•effecifti, ut culpa omnino mea fit, eoque magis probrofam
mihi fentio, quod tu & leviflima quidem reprehenfione
labftinuifti ; negotiorum c-xcufatione.;, =qua pro me apud te
iifus es, aliquid momenti erga altum habere potuiflec,
certe tibi me eo nomine excufatum nolim, addere etiam
poteram valetudinem, tota prasterita hyeme valde incom-
modam. Sed nee hoc quidem, quo minus tarn charo,
•tarn fido amico fcrlberem, impedimento efTe non debuit.
Vis rem ipfam ut tibi fcriberem.^ femper qu^ero tempus
omnino vacuum, animumque ab aliis.curis & cogitationibus
libcrum ; hoc cum rai;0 accidit ita ad voluntr»em, ut non
^d aliud & magis opportunum tempus rejiciam, de die in
diem diffcrendo annus elabitur^ ^ tandem pudor culpas
fuperveniens -tardiorcm reddit. Si hoc ignavise latebram
ilicas, non r^cufo ; hoc certo fcio imminutse amicitia^, vel
mutate voluntatis non efle crimen ; & forfan ut omnia
fatear^ non expeditus linguae Latin^e ufus faftidixim menti
non bene fe explicanti oggerit. Sed tua amicitia & benc-
volentia, vir amplillime, omnia fuperat» Gratulationem
tuam, eOj .^uo tu fcripfifti animo, id eft, amicifTimo,
accipio: fed quid tandem mihi, fenedlutis .& valetudinis
onere.fuccumbenti, cum negotiorum publicorum tumultu ?
Seceflus mihi jam quserendus efTet, & vel annis vel ftudiis
'ineis quies. Hoc, fi mihi credas, & magis aveo, & mihi
magis accommodatum credo, fed nefcio quo fato, quod
alius ambitiofe & fruftra quacrit, alii vel inlcio, vel etiam
detre6lanti tribuitur. Viri iftius magni fcripta inedita,
tua opera proditura, gratulor reipub. chriftian^. De libro
Anglicano in linguam Gallicam verfo, cujus ledioni, cum
ad me fciipferas, incubuifti, idem tecum fentlo, jconttn-
tionum & fchifmatuQ-j radices evellit, quantum id poteft
religionis chriftianae vcritas & fundamentum, fi id audor
rede explicuerit, uc mihi videtur ; cum vero totum per-
legeris, & tuam & aliorum de tradlatu illo fentcnriam
fcire vellem. Theologis noftris tam conformiftis, qiiain
non«conformiftis, ddfplicere audio; reliqui (ut fit) probant,
improbantve, prout fuo vel alieno innituntur judicio.
=Quod monuiili de loco Joannis tecum kntio : idem eft

E 2 in



52 Familiar Letters between Mr. Locks,

in vcrfione noftra, quem in Gallica obfervadi, error |
fed ad rem facit, vcrum appofitc magis texcub Gr.tcus,
quenn tu rediflfime, ut milii vidctur, interprctaris. Vale,
vir amplifTime, & me ama,

Lond. 3 Sept. Tui amantifTu-num,

1696.

J. Locke.



Joatini Locke Philippus a Limb or cb, s. p. d.

Vir amp'iiTime,

CITIUS tuis, decimo quinto dcmum 0(5lobris die mihi
redditis, refpondiflem, verum quoniam judicium meum
de tradtatu Anglicano in linguim Gallicam verfo petiifti,
tempus ti reliquis curis vacuum quasfivi, ut traclatum
ilium elegantilTimum uno tenore perlegere, omniaque illo
contenta confiderare &: expendere pofilm. Maxime mihi
opi^ortuiiUm videbarur tempus hoc hibernum, quo ab
excrcitiis academicis feriari folemus ; fed & illud frigore
fuo acutiflimo non leviter impetum Icribendi remoratum
eft. I.egi totum traftatum a capite ad calcem j nee
unica kctione contentus, cum relegi. Interim hue pcr-
iatus eft a6lorum Lipfienfium mcnfis Oclober, quo com-
pendium traclatus illius, pro do6lorum illorum more,
nobis exhibetur. Primo aiunt autoris illius Pockii nomen
cftc dici (credo eos incerto rumori temere tidem adhibuifle,
&; in nomine una aberrafte litera) tum compcndio quod
confecere, omnia, quibus aliquam autori invidiam confiari
polTe putant, fedulo enumerant, ut fyftemacum rhcologi-
coium conteniptum ulcifci velle videantur. Kxtollunt
magnilice Joannem Edvardum, quod prxclarc hac^enus in
Anglia contra Socinianam hasrefin variis Icripris militavcrir,
librumque ediderir mcditationum quarundam de caufis
& occafione atheifmi, hodierni prnsfertim feculi i in quo
paffim nutoris huj'is anonymi fententias, ut perirulolas
^ a foLinianifmo ac atheifmo non alienas, perftrinxit.
Subjungunt hilce compendium duorum fcriptoium, quo-
rum



and fever a! of his Friends. jj

rtim alteriim brevis pro tradatu illo eft apologia : alteruin
Joannis Edvardi, titulo, " Socinianlim unmaflved." Tu
illos traflatus reclius me nofti. Videntur dolere, quod
medi(?.tiones Edvardi ipfis ad manum non fuerint; alias
& illaruin compendium habuifTemus. Syftema tb.eologiae
me rcripfifTe nofti: non tamen eo in pretio apud ir.e fyf-
temata Hint, ut non hunc exiguum traflatum muliis fyfte-
matibus pri£feram ; imo plus veriE dieologi^ ex illo,
quam ex operofis miuitorum fyftematibus haufifle me in-
genue profiteor. Sed vero theologiam :utor ille tradit
nimis facilem, nimis laxam, quse lalutem anguilis huma-
norum decretorum vinculis alligatam minii:^e cupit; nee
orthodoxiam ex fedarum contelTionibus, fcr! folo veibo
divino arcelTit. Hoc crimen eft, quod focinianifmi &
acheifmi infami convitio a do6toribus lyftematicis traduci
meretur: non aliter ac fi, qui hiimana placita religiofe
adorare recufant, eo ipfo omnem rcligionem ejurare cen-
fendi eftent. Ego autoris in hoc traclatu fcopum fummo-
pere jaudo ; fcopum fiuim feliciter adecucum efle, foli-
deque ipfiim, quod intendit, probafle judico. Imprimis
placent mihi duo: methodus accurata hiftorias evangelicse,
quam cap. ix. tradit, & per quam varia loca in evangeliis,
in rpeciem obfcura, feliciter adm.odum interpretatur : &
perfpicua ilia dedudlio argumentorum, quibus oftendit,
cur D. Jefus Chriftus, in tcrris dcgf^ns, noil exprellis
verbis docuerit fe efle Mefllam. Hsc autori Huic pecu-
liaria funt, ipfiufque judicium ingeniique perfplcaciam
clare demonftrant. In iis autem plurima funt, quibus
pra^cipium libri fui argumentum, quod eft, fidem, quod
Jefus fit Chriftus, cam efte, per quam juftificamur, lucu-
lenter confirmat. Habes hie judicium meum de traclatu
hoc, quern & tertio relegere ftatui. Petis autem ut, fi
qua^dam in illius ledtione obfervarem, tibi fcriberem.
Ego in tra6tatu adeo eximio vix quicquam, quod tibi
proponi meretur, obfervavi : ira fibi penitus me habec
aflentientem, ut exigua fint, quas obfervaverim, qu.-Eque
principali ipfius fcopo nihil officiunr, & quiis forfitan a
me non plene intclle6la funt. Quia vero judicium mcum
requiris, ego hicc, qualiacunque, tibi expendcnda pro-
pono; non quia alicujus pretii funt, fed ut morem geram
tu2e voluntaii. Statim in initio autor dici:, fuper lapfu

E 3 Ad a mi



:'^ ramiUdr Letters heliveen Pifr, Loch,

Adanu fundatam effe do6lrinam de rcdemptione. Eqiii-
dcm certum eft, lapfum Adami a docftrina de rcdemp-
tione non excludi ; atramen & propria cujufque noftriira
peccata ab ea fccludcnda non kint. Pluriniorunn do6loruiri
fententia eft, Donninum Jefum nos liberafTe c miferia, in
quam per Adami peccatuni incidinius, &: in eundem
felicitatis (latum, quern in Adamo amiffimus, reftituifle.
Ego puto illos exilicer nimium de immenfo Chrifti bene-
licio fentire, ipfumque ex multis peccatis, ut Apoftolus,
Rom. v^ loquitur, nos liberaire, & ad (latum multo feli-
ciorem, vitam nempe asternam in coelis perduxifTe. Huic
addo : quod ibidem dicatur, Adamum per peccatum
amifiire immortalitem, & fadlum efle mortalem. Si
immortalicas autori iiuic iignificet, quod Adamus fi non
peccailet, moriturus non fuiflet, & mortalitas, quod per
peccatum nece(ritarem moriendi contraxerit; veri(rimam.
ejus fententiam judico. Si vero immortalitas, ut vox
ilia propri:c^ Ibnat, illi fignificet moriendi impofTibilitatem,
non re6te dici puto Adamum fuide creatum im-
mortalcm. Ego fententiam meam plenius cxplicui in
tlieologia mea Chridiana, lib. ii. cap. 14. Verum hxc
immortalitas, hoc eft, immunitas a morte, alterius plane
eft generis quam immortalitas Dei ; ficut be mortalitas^
feu moriendi potentia, mukum differt a morte, feu mori-
endi necefTitate. Quare etiam minus commode mihi
didlum videtur, p. ajo, quod Adami immortalitas fit
imago Dei, ad quam conditus eft: & licet concederetur,
alibi immortalitatem vocari imaginem Deij non tamen
exindc fequeretur, quando Adamus ad imaginem Dei
conditus dicicur, illam imaginem efle immortalitatem j
non enim necelTe eft, omnia quas alibi fcriptura imagine
Dti defignat, ea comprehenfa eife, quando liominem ad
imaginem Dei conditrm dicit: fufihcit exiniiam quandam
in homine efte qualitatcm, refpeclu cujqs imaginem Dei
referre dici pofHt. Liter alia loca video, p. 232, citari
ad Ivom. cap. viii. 29, ubi dicimur a Deo prnzcogniti &
pritdeliiniti " ut fimus conformes ima jini filii ejus, ut
" ipie fit primogenitus inter miiltos fr.irres." Putac
auL(>r ilia imagine, cui conformcg clfe debemu>, defignari
imm'Ttaiitatem & \ iiam ii:ternam. Ego aurem non tarn
^.li af.cni.a"n, qu»uii mauU::!i ad vicam cetcrnam perve-

nicndi>



nndjeverai of his Friends, ^^

niendi, quo ficicles Chrifti fimiles eflfe debent, hic figni-
ficari credo, nimii um per crucem & afflldiones : quam
imagincm Dominus difcipulis indicat, Luc. xxiv. 26.
*' nonne oportuit Chriftum ifla pad atque intrare in glo-
" riam fuam?" Hanc explicationem totius capitis feries
cvincit: jam enim, v. 17, dixcrat " hasredcs fumus Dei,
** coh^redes auteiii Chrifti, fiquidcm cum ipfo patimur,
" ut una cum ipfo glorificemur/* Eaque occafione mul-
tus eft, ut fideles hortetur ad crucem & affli6tiones evari-
gelii caufa fuftinendas, inter alia, argumento a voluntate
divina petito, quod per crucem nos ad falutem velic
perducere: & ne id ipfis abfonum videatur, Deum, quos
diligir, tot dura in hoc mundo immittere, exemplum illis
Chrifti proponit, cujus imagini ut fint conformes. Deus
eos prsedeftinavit, & confequenter ad crucem ferendam
vocavit : & in fequentibus porro oftendit, illas affli6liones
non pofle ipfos feparare ab amore Dei, quo ipfos in Chrifto
compledlitur.Hinc & Icripturapaftim aliis inculcat,nos glorias
Chrifti fore confortes, fi &: cum ipfo crucem fuftinuerimus,
2 Tim. ii. ii, 12. & prcefertim, Heb. ii. 10. '*' Decebac
" ut ipfe, propter quern funt omnia, & per quem funt
*' omnia, multos filios in gloriam adducendo, principem
" falutis ipforum per affliSiones confecraret." Et hoc
potifTimum argumento fideles ad conftantem perfecutionum
tolerantiam hortatur, i Pet. iv. 12, 13. Heb. xii. i, 2, 3.
Hanc credo efle imaginem Chrifti, cui ut conformes
fimus Deum nos prnsdeftinafle ait apoftolus, Rom. viii. 29.
confentanc-c iis quae leguntur Adl. xiv. 22. 2 Tim. iii. 12.
Pag. 246, ait autor fibi non occurrere, quod D. Jefijs
ipfe fibi tribuat titulum facerdotis, aut mentionem fliciat
ullius rei, quae ad facerdotium rcfertur. Munus Chrifti
facerdotale in apoftolorum epiftolis, &: praecipue in epiftola
ad Hebr^os nobis plenius efle defcriptum, manifeftum
eft; nee negari poteft D. Jefum nufquam in evangeliis
fibi facerdotis titulum tribuere. Attamen negandum non vi-
detur, quod fibialicubi acftionemfacerdotalem tribuat idiferte
enim ait, fe " animam fuam xvr^ou di^rl 7ro?J.uJu daturum,"
Matth.xx. 28. Sanguinem fuum vocat fang uLT.em no vi'* fo?-
"deris,quipromultiseftunditur,inremifIloncmpeccatorum."
Matth. xxvi. 28. Negare non pofTumus hunc efle acflum,
qui ad facerdotium refpe^lum Iiabct. Quare fortafle
pr^flitifTet id pra^teriifte, neque hominibus calumniandi
' E 4 occa-



j;6 Familiar Letters hetzoeen Mr. Lccke,

occafionem quasicntibiis qu'cquam fuppcditilfre, quod cun
ipecie aliqua carpere poiTc videaiiir. Privtcr hvcc, m
tradatii hoc, qua:da:ii mihi occurrere videntur, c^ux. vix
inter fe conciliari poflunt, nifi forte aiuor mentein fiiain
plenius explicet. Pag. 13, air, Dun Adam pulfus fit
e paradifo tereltri, omnilque ejus pofteritas ea propter
nafcatur extra hunc deliciariim locum ; inde naturaliter
iequi debet, omnes homines morituros, & in n^ternum
fub potentia mortis manfuros, atque ita pcniius fore per-
ditos : ex eo ftatu autem omnes per Chriftum libeiatos
docet, &: qiiidem per legem fidei, quam poftea fufe of-
tendit cvangclio contineri. llxc meo judicio vere di-
cuntur: verum non latis capio, quomodo cum his bene
concilientur, qune leguntur, pag. 250 & 266, quod qui
jufti funt non indigent gratia, fed jus habent ad arborem
vitas. Illi enim quatenus Adami pofleri, etiam fub po-
tentia mortis sternum manere debent: quomodo ergo
per fuam juilitiam jus polTunt acquirere ad arborem vitre,
ita ut nulla gratia indigeant ? cum antea docuerat, om-
nes ex ilio ftatu neceflarice mortis liberatos, &: quidem per
legem fidei : unde fequi videtur, liberationem illam non
polTe fieri, nifl per legem fidei. Ergo non per perfecflam
legis operum obedientiam : nam c miferia liberare gratis
cil, quam lex operum excludit. Tum nee cum princi-
pio illo commode latis conciliare poiTum, quod autor di-
cit, qua ratione illi, qui de Chrifto nihil quicquam inau-
divcrunt, falvari poffint. Si enim per Adamum necef-
fariai ac aiternoc morti funt obnoxii, c qua per folam le-
gem fidei beneficio Chrilli liberentur, non videtur illis
lliHicere pofle, quod lumine natura: aliquas fidei illius,
quod Deus fit mifcricors, fcintillas habeant; fed per illam
fidei legem, quan Dlus lalutis obtinendjc conditionein
ftatuit, fervari debcre videntur. Video dodores fyllema-
ticos hie n.ultum ofl-endi : atque ideo neque acquicfccre
illis quinque frii6tibus, quos D. Jcfum adventu fuo in
nnind m hominibus conrulilTe docet aucor. Ego in doc-
torum fyltematicoiUTi gratiam nihil in veritatis prxjuJi-
ciuin docendum judico i & fi quid illi prater rationem
carpant, indignationem corum Ipernendam cenfeo : fed
confider.ihdum, an non mnjus quid dici j^offit «S: oporteat,
quod ipfis iicec noa fatlbtaciat, minus tamen forian offcii-

I dec.



md fever al of his Friends. t^'J

det, &: meo judicio plenius rei vcritatem exhiber. Video
frudus quidem indicari prophctici ac regii muneris Chrifti,
nullos vero facerdoralis. Quid fi ergo hie addatur mu-
neris facerdotalis frudus ; quod mundus Deo fit reconci-
iiatus, adeo ut nunc per Chriftum omnibus omnino ho-
minibus remedium paratum fit e mileria fua in quani
occafionc peccati Adami, propriifque peccatis inciderunr,
cmergendi & falutem lEternam conlequendi ? Hoc pofito,
puto explicari pofle, qua ratione, falvis principiis ante po-
fitis, ii, qui de Chrifto niliil ne fando quidem audiverunr,
per Chriftum falvari pofiint. Nempe quod Deus illis
qui (ut autor hie air, pag. 292) inftinctu luaiinis naturae
ad gratiam & mifericordiam ejus confugiunr, delidorum-
que refipifcentiam agunt, eorumque veniam fupplices
petunt, gratiam per Chriftum impetratam applicct, ip-
fifqiie propter Chriftum remifTionem peccatorum & juf-
titiam imputet. Atque ita beneficium, quod ubi Chritlus
prasdicatus eft, non nifi per direclam in Chriftum fidem>
obtineri poteft, illi fine direda in Chriftum, ipns non
pr^dicatum, fide confequantur per gratiofam imputationem
divinam \ qui favores & beneficia fija latius extendere
poteft, quam promiftbrum verba ferunt. Ut ita omnium
Talus in facrificio Chrifti propitiatorio fundetur. Puto
haec non multum a fententia hujus autoris differre, & iis,
quas evangelio continentur, confentanea eflTe. Ultimum
caput per omnia ampledtor: omnia credenda & obfer-
vanda ut falutem confequamur evangeliis & a6lis con-
tineri, credo; nullumque novum articulum in epiftolis
apoftolicis fuperaddi: qua^ alii novos fidei articulos urgent,
non novi articuli funt, fed aut magis dilucid^ articulorum
jam antea traditorum explanationes ; aut do6lrinaE antea
traditas ab objedionibus prascipue Judasorum vindicationes,
cujus illuftre nobis documentum prasbet epiftola ad Ro-
inanos. H^c funt paucula ilia, quas mihi inter legendum
occurrerunt, qujeque tibi cxpendenda propono. FortaflTci
autoris mentem per omnia non plene aftecutus fum.
Verum exigua haec funt, & extra principalem autoris
fcopum, quem argumentis omni exceptione majoribus
eum probafte judico, adeo ut me fibi habeat peniius
afll^ntientem. Imprimis laudo, quod tam candide & in-
genue, nee minus folide, demonftret recipif:entiru &

bonorum



J S Familiar Letters between Mr. Locke ^

bonoriim operum neccfiitatem, & per legem fidei non
penitus cfle abolitam legem operum, fed mitigatam.
Ego illorum hominum theologlam non capio, qui hdem,
quo nobis meiita Chiilli applicamus, eciam ante ullum
refipifcentia^ a6lum, nos coram Deo juRiticare docent.
Hac enim perfuafione imbuti, facile, mediii in fcekribus,
homines incauti fibi juftitiam & lalutem adfcribunt, modo
in ie fiduciam minime vacilhntem deprehendant. Et
do6tores improvidi hanc temerariam confidentiam alunt,
dum hominibus impiis & fceleratis, modo circa vitae finem
fiduciam in ChriiVi meritis firmam proiiteantur, falutem
fine ulla hncfitatione addicere non verentur. Hujus generis
exemplum in noftra civitate recens, quod oblivione ob-
literari non deber, commemorabo. Practerita sedate
ancilla qunedam, ut heri fiii aedes fpoliare poflet, no6i:u
eas incendit. Mortis damnata fidem fuam in Chrifti
meritis verbis emphaticis, coram miniftro verbi divini,
qui moriturse adfuit, prolixe profefla eft: lUe fceleratie
non tantum indubiam falu:is fpem fecit, fed & poftridie
pro concione illius fidem prolixe populo commendavit,
adeo quidem, ut dicere non veritus lit, fe, fola ignominia
excepta, talem fibi vitse exitum optare i multis applauden-
tibus, ahis vero (non Remonftrantibus modo, fed &
contra-Remonftrantibus) non fine indignatione talem En-
comiaften cum fuo encomio reprehendentibus. Verum
tandem manum de tabula. Tu pro folita tua benevo-
lentia prolixitati mCct ignofces. Vale, vir amplinime,
mihique fempcr venerande.

Amftelod. a6 Martii, Tui amantifllmus,

1697.

r. a LiMBORCH.



rbiIif>j>o a Lhik'7'ilj Joannes Locke ^ s. r. d,

Vir ampliQlme,

INl'ER'negotia publica 8c privatam valetudincm tarn
paruni m\\\\ conceditur otii literarii, ut fperem diuturnum
nitum filontium, ncni ex imminuca omnino in te voluntate

aut



and fever al of his Friends, 59

aut amicitia orturn, tibi, qua^ tua eft in amlcos lenitas,
excufatum fore. An tu mihi egove tibi novifnme literas
dederim, qu^rere nolo. Satis egomct mihi ciilpandus
videor, quod tani diu careo fiu6lu fuaviniiTiai rua: con-
fuetudinis, & magnus mihi dolendufque in curriculo vitai
meJE hiatus apparet, qui deftitutus licerarum inter nos
commercio, vacuus ea voluptate fuit, qua^ maxima cum
fit, ex benevolentia folum mutuifque amicorum fermonibus
percipitur. Prseteritam hyemem cura infirm^e fanitaris
rure totam abfumpfit. Nifi quod negotia nonnulla impor-
tuna fubinde irrepentia totum, id, quicquid erat temporis,
quod amicis deftinaveram invito abriperent. Adeo uc
non in tuo folum, fed & multorum mihi amiciflimorum
asre alieno fun, nee quomodo me redimam fcio, fi taci-
turnitas mea nomine negligentiie fufpeda^ fit. ^ Tu, fcio,
humanior es quam ut eo me condemnari velis crimine.
Quanquam enim tardior aliquando mihi in refpondendo
calamus, animus tamen nunquam deficit, & fi quando
hac utor libertate, erga eos folum utor, quibufcum non
folummodo vitam civilem, fed intimam folidamque ami-
citiam mihi colendam propono, quibus multum me fcio
debere, & quibus infuper cupio me plurimum debere^
Ego nuper Londinum profeclus poft odidui incommo-
dam & anhelofam moram pra^propero reditu hue me
recipere coadus fum. Hsec pulmonum imbecillitas me
brevi fpero reftituet priftino otio. Valetudinario feni
quid reftat prreter vota pro patria ? Naturae & imbecillitati
cedendum ell. Hoc mihi fi concedatur, libri & liters,
amicorumque interrupta vel iiijpcdira commiCrcia, optima
Ilia fenedlutis oblectamenta, redibunt. Quid enim in
republica Hteraria agatur, civili implicato vix fcire vacat.
Apud nos fine difcepcationibus & rixis maximam partem
impcnclitur fcripturientium au-'imentum. Si difpurantiuin
\tvYOY folo veiitatis amore accenderetur, laudanda effct
'liiigantliim induruia & contentio; fed non ita fempci
■tra6iantur argumenta, uc ea ad veiitatem ftabiliendam
elucidandamve qi refita, credere poffis. In mea de Intel-
ledu Humano diffj.tanone jam tandem aliquid rcperruni
eft non ita fanum, idque a viris hand infimi fubfellii rcpi e-
henfuin. Si quid ego eorum argumentis edo6tus repre-
henfionc dignum reperircm, gratu> agnofcerem, 8: haud

invicus



6o Famhiar Letters betzveen Mr. Locke,

invitus corrigcrem. Kl cum non fit, rationem nuhl red-
dendam ceiiieo, cur non mutavcrim iententiam, cum
nii.il reperiam in ea a veritate aiieniiin. Hnsc mea
defenfio aliqnam partenn prasterirae hyemis, prout tulit
valetudo, occuparani habuit. Scd quid ego te moror
noilris nugis ? Quia tu iliic, vofque alii iludii. utilioribus
intent! ngatis, aveo fcire. Na^ ego iniquus ofiiciorum
cxa6tor, fi a te feftinatas poftulem liceras in fcribendo
ipie tantus cefiator. Verum tu icio id facies ne nimis
ferio mihi irafci videaris. Vale, vir optime, &:, ut facis,
me ama,

Oates, 4 Mar. Tui fludiofifTimum,

1696-7.

J. Locke.



Joanni Locke Philippus a Linihorch^ s. p. d,

Vir ampliflime,

MENSE Martio fcripfi tibi epiflolam fatis prolixann.
Hac aeftate cum viris aliquot primariis fermonem de va-
riis habui : inter alia incidit lermo de traftatu, de quo,
in fuperioribus meis, judicium meum fcripfi. Omnes
eum lummopere laudabant. Unus vero titulum fibi non
fatis placere affirmabat; tanquam nimis exilem pro dig-
nitate materict, qui^ toto libro tra6tatur. Autoris hujus
longe diverfum aiebat fuifie inllitutum a plerorumique
fcriptorum confuctudine, qui exigui prctii libris titulos
magnificos prrtfigere folent : hunc autem libro magni-
fico exilem prjefixifie titulum. Oportuiflx^ titulum aliqua-
tenus refpondilTe dignitati operis, ut &: ilk pofiet lecto-
res alliccre. Alius vir (idem qui tibi antehac Sladum
noftrum commendatum efiTe voluit, quod tibi foli dictum
velim) fe bis tra<^atum ilium pcrlegifie aiebat: laudabac
ilium fummopere, autoremque fidei chrifliana: objeiftum,
quod priccipuum totius libri argu nentum ell, folididima
probafie affirmabat; unum defiderabat; nim. quod autor
jam Ilatim ab initio vulgarcm de pcccato oiiginis fenten-

tiam



and fever al of his Friends. 6l

4iam rejecerit ac refutaverit, potuifTe autorem, inta6la
ilia fenientia, nihilominus prascipuum tradatus fui argu-



Online LibraryJohn LockeThe works of John Locke (Volume 9) → online text (page 5 of 51)