43 B.C.-17 or 18 A.D Ovid.

Ovid: Heroides I., V., XII online

. (page 1 of 7)
Online Library43 B.C.-17 or 18 A.D OvidOvid: Heroides I., V., XII → online text (page 1 of 7)
Font size
QR-code for this ebook








$B 3m ADM




Pa 6 5-/^


§ 1. Life of Ovid. — Publius Ovidius Naso was born at
Sulmo (iSulinona), about seventy miles from Rome, in the
country of the Paeligni, on March 20th, 43 B.C. Son of
an ancient equestrian family, he was destined for the bar,
and sent to Home to learn the art of rhetoric. He appears
to have acquitted himself with great success in the schools,
and afterwards, like most of the wealthy young students of
the day, went to Athens, the University of the Roman
world. On returning to Rome he held successively the
offices of Triumvir capitalis,* Centiiriivir,f and Decemvir
litibus iudicandis.X

But he soon threw over the honourable and lucrative
career his father had mapped out for him, and resigned
himself to the charms of poetic pursuits, in him so strong

* Member of a bench of three judges, who decided petty disputes
between slaves and persons of inferior rank, looked after prison?,
and superintended the execution of criminals.

t The court of the " Hundred Men " was a judicial body which
dealt with cases relating to property and inheritance.

X These Decemviri decided actions involving freedom, and presided
over the court of the centnmviri.


that, he probably tells no more than the truth when he
says, " Unbidden ever came song to fitting numbers, and
all that I essayed to speak was verse."* The success of
his poems was immediate and complete, and it was due
in some degree to the attractive nature of his subjects, but
mainly to the brilliant elegance with which he adorned
every theme he touched.

His married life does not appear to have been a happy
one : he was thrice married and twice divorced ; yet he
appears to have discovered a real affection for his third
wife when trouble came upon him. In his fifty-fii'st year,
8 A.D., for some cause the precise nature of which is doubt-
ful, his books were ordered to be removed from the public
libraries, and he was banished to Tumi, or Tomis, a town
in Moesia, on the Black Sea, near the Danube. From this
wild spot he sent unceasing laments and appeals to Rome ;
but Augustus was inexorable, and the hopes which he had
rested on the accession of Tiberius proved vain. Broken
in health and spirit by nine long years of loneliness and
sorrow, he died in exile, 18 a.u.

§ 2. Ovid's writings. — The chief works of Ovid were as
follows : —

1. Amorum Libri III., principally addressed to Corinna,
a mistress of the poet. These were first published 14 B.C.,
and in their final and collected form before 2 B.C.

2. The Ileroules, imaginary love-letters, for the most
pai"t from the heroines of mythology to their husbands.

3. Ars Amdloria, or De Arte Amandi, Libri III., pub-
lished about 2 B.C. The first two books are supposed to
uistruct men, and the last book women, in the art and

* " Sponte sua carmen numeros veniebat ad aptos,

Et quod temptabam dicere, versus erat." — Tristia. W. x. 2ft


methods of winning love. When Ovid was banished this
poem was removed from the public libraries by the command
of Augustus.

4. Remedia Amvris, suggesting remedies for the violence
of love, a kind of recantation of the immoralities of the
Ars Amatoria, probably intended to deprecate the possible
displeasure of Augustus. It appeared about 2 a.d.

5. Metdmorphoseon Lihri XV., mythological accounts of
transformations caused by the love, jealousy, and vengeance
of gods, heroes, and heroines, starting from the Creation
and reaching down to the time of Julius Caesar, who is
described as having been transformed into a star. The
first two or three books, in spite of their faults, abound
with beautiful passages, and passages of equal excellence
are met with, though less frequently, in the other books.
0\'id was engaged in revising and polishing this work when
he was driven into banishment ; in the hurry and vexation
of his flight he burnt the manuscript, but, luckily, some
copies had already been distributed among his friends, and
the poem was thus preserved, and was subsequently pub-
lished by the agency of one of his friends.

6. Fastorum Lihri VI., a metrical calendar of the Roman
year. Each book deals with one month, and as we have it,
it embraces the six months from January to June inclusive.
The remaining six books Avere never written. This work
was also incomplete at the time of the poet's banishment,
8 A.D., and he must have done the greater part of it at
Tomi. It is probable that he began writing this patriotic
work in order to recommend himself to the Emperor, who
might make him the court poet now that Horace and Vergil
were dead. His banishment, however, put an end to any
hopes he might have entertained in that direction.

7. Tristium Lihri V., five books of elegies waitten during



the first four years of his banishment, describing his misery,
* and entreating Augustus for meicy.

8. Epistolarum ex Ponto Lihri IV., letters written from
Pontus {i.e., Tomi) to various friends. They deal with the
same subjects as the Tristia.

In addition to these, Ovid wrote a tragedy called Medea,
which by his contemporaries was reckoned his greatest
work ; an elegiac " Complaint of a Nut-tree " styled Nux
Elegeia ; and a satire upon a faithless friend entitled Ibis.

With the exception of the Metamorphoses (which are
written in hexameters) and tlie Medea, all of these works
are in elegiac metre (see § 4).


§ 3. Prosody. — The metres used by the classical Latin
poets are all of Greek origin and depend enth*ely on quantity,
i.e., on the length of syllables. A syllable contains either
one vowel or a diphthong ; any syllable containing a dipli-
thong or long vowel is a long syllable, and a syllable con-
taining a short vowel is a short syllable unless two consonants
(see Eule 3, below) follow the vowel. Thus, 6s, " bone,"
has genitive ossis, in which the first syllable is long on
account of the position of a before ss, although the o is
naturally short, as is seen by the nominative.

The following rules are sufficient for the learner's guidance
in reading verse, but are nearly all subject to some few
exceptions : —

(1) A chphthong or contracted syllable is long; e.g., mensae,
nil ( = nihil).



Penelope Ulixi.

TTAKC tua Penelope lento tibi mittit, Ulixe :

Nil milii rescribas, at tamen ipse veni.
Ti'oia iacet carte, Danais invisa puellis :

Vix Priamus tanti totaque Troia fuit.
utinam turn, cum Lacedaemona classe petebat, 5

Obrutus insanis esset adulter aquis !
Non ego deserto iacuissem frigida lecto,

Kon quererer tardos ire relicta dies,
Nee mihi quaerenti spatiosam fallere noctem

Lassasset viduas pendula tela manus. 10

Quando ego non timui graviora pericula veris ?

Res est solliciti plena timoris amor.
In te fingebam violentos Troas ituros,

Nomine in Hectoreo pallida semper eram.
Sive quis Antilochum narrabat ab Hectore victum, 15

Antilochus nostri causa timoris erat :
Sive, Menoetiaden falsis cecidisse sub armis,

Flebam successu posse carere dolos.
Sanguine Tlcpolemus Lyciam tepefecerat hai^tam :

Tlepolcmi leto cura novata mea est. 20

Denique, quisquis erat castris iugulatus AcbiA i-,

Frigidiiis glacie pectus amantLs erat.
Sed bene consuluit casto deus aoquus amori :

Versa est in cinei'es sospite Troia viro.
Argolici rediere duces, allaria fumant, 25

Ov. H* 2


Ponitur ad patrios barbara praeda deos.
Grata ferunt nymphae pi'O salvis dona maritis :

Illi vieta suis Troica fata canunt.
Mirantur laetique senes trepidaeque puellae :

Narrantis coniunx pendet ab ore viri. 3°

lamque aliquis posita monstrat fera proelia mensa.

Piiigit et exiguo Pergama tota mero :
" Hac ibat Siinois, haec est Sigei'a tellus,

Hie steterat Priami regia celsa senis :
Illic Aeacides, illic tendebat Ulixes, 35

Hie lacer admissos terruit Hector equos."
Omnia namque tuo senior, te quaerere misso,

Rettulerat gnato Nestor, at ille mihi.
Rettulit et ferro Rhesumque Dolonaque caesos,

TJtque sit hie somno proditns, Ule dolo. 40

Ausus es, nimium nimiumque oblite tuorum,

Thracia nocturno tangere castra dolo
Totque simul mactare viros, adiutus ab uno !

At bene cavxtus eras et memor ante mei.
Usque metu micuere sinus, dum vietor amicum 45

Dictus es Ismariis isse per agmen equis.
Sed milii quid prodest vestris disiecta lacertis

Ilios et, murus quod fuit, esse solum.
Si maneo qaalis Troia durante manebam,

Virque mihi dempto fine earendus abest? 50

Diruta sunt aliis, uni mihi Pergama restant,

Incola eaptivo quae bove victor arat ;
lam seges est, ubi Troia fuit, resecandaque falce

Luxuriat Phrygio sanguine pinguis humus j
Semisepulta virum curvis feriuntur aratris 55

Ossa, ruinosas occulit herba domos —
Victor abes, nee scire mihi, quae causa morandi,

Aut in quo lateas ferreus orbe, licet.
Quisquis ad haec vertit peregrinam litora puppim,

Ille mihi de te multa rogatus abit : 60


Quamquo tibi recklat, si te modo videiit usquam,

Traditur huic digitis cliarta notata meis.
Nos Pylon, antiqui Nelei'a Nestori.s arva,

INIisimus : inccrta est fama remissa Pylo.
Misimus et Sparten : Sparte quoque nescia veii. 65

Quas habitas terras, aut ubi lentus abes ?
Utiliiis starent etiam nunc moenia Phoebi —

Irascor votis heu levis ipsa meis ! —
Scirem ubi pugnares, et tantum bella timerem,

Et mea cum multis iuncta querela foi-et. 70

Quid timeam, ignoro ; timeo tamen omnia dcmens,

Et patet in curas area lata meas.
Quaecumque aequor liabet, quaecumque pericula tellus,

Tarn longae causas suspicor esse morae.
Haec ego dum stulte metuo, quae vestra libido est, 75

Esse peregrine captus amore potes.
Forsitan et narres, quam sit tibi rustica coniunx,

Quae tantum lanas non sinat esse rudes.
Fallar, et hoc crimen tenues vanescat in auras,

Neve, revertondi liber, abesse velis ! 80

Me pater Icarius viduo discedere lecto

Cogit et immensas increpat usque moras.
Increpet usque licet ! tua sum, tua dicar oportefc :

Penelope coniunx semper Ulixis ero.
Ille tamen pietate mea precibusque pudicis 85

Frangitur et vires temperat ipse suas.
Dulichii Samiique et quos tulit alta ZacyntLos.

Turba ruunt in me luxviriosa proci
Inqiie tua regnant nullis prohibentibus aula :

Viscera nostra, tuae dilacerantur opes. 90

Quid tibi Pisandrum Polybumque Medontaque dirum

Eurymacliique avidas Autinoique manus
Atque alios referam, quos omnis turpiter absens

Ipse tuo partis sanguine rebus alis ?
Irus egens pecorisque Melanthius actor edendi 95

16 ovid: heroides. [i.

TJltimns acceclunt in tua damna pudor.
Tres !?limus inbelles numero, sine viribus uxor,

Laertesque senex, Telemachusque puer.
Ille per insidias paene est mibi nuper ademptns,

Dtim parat invitLs omnibus ire Pylon. loo

Di, precor, hoc iubeant, ut euntibus ordine fatis

Ille meos oculos conprimat; ille tuos.
Hac faciunt custosque bourn longaevaque nutrix,

Tertius inmundae cura fidelis barae.
Sed neque Laertes, ut qui sit inutilis armis, lo^

Hostibus in mediis regna tenere potest.
Telemacho veniet, vivat modo, fortior aelas :

Nunc erat auxiliis ilia tuenda patris,
Nee mibi sunt vires inimicos peilere tectis :

Tu citivis venias, portus et ara tuis ! no

Est tibi, sitque, precor, gnatus, qui mollibus annis

In patrias artes erudicndus erat.
Respice Laerten : ut iam sua lumina condas,

Extremum fati sustinet ille diem,
Certe ego, quae f ueram te discedente puella, 115

Protinus ut venias, facta videbor anus.




Oenone Paridi.

"OERLEGIS, an coniunx prohibet nova? Perlege ! Non
-^ est

Ista Mycenaea littera facta manu.
Pegasis Oenone, Phrygiis celebcrrima silvLs.

Laesa queror de te, si sinis, ipsa mco.
Qnis deus opposuit uostris sua numina votis ? 5

Ne tua permaneam, quod mihi crimen obest ?
Leniter, ex merito quicquid patiare, ferendum est :

Quae venit indigno poena, dolenda venit.
Nondum tantus eras, cum te contenta marito

Edita de maguo flumine nympha fui. 10

Qui nunc Priamides, — absit reverentia vero —

Servus eras : servo nubere nympha tuli !
Saepe greges inter requievimus arbore tecti,

Mixtaque cum foliis praebuit herba torum.
8aepe super stramen fenoque iaceutibus alto 15

Defensa est liuniili cana pruina casa.
Quis tibi monstrabat saltns venatibus aptos

Et, tegeret catulos qua fera rupe suos ?
Retia saepe comes maculis distincta tetendi,

Saepe citos egi per iuga longa canes. 20

Incisae servant a te mea nomina fagi,

Et legor Oenone falce notata tua :
Et quantum trunci, tantum mea nomina crescunt :

Crescite, et in titulos surgite rite mcos !
Populus est, memiui, fluviali cousita rivo, 25

l8 OVID : HEROIDES. . [v.

Est in qua nostri littera scripta memor.
Popiiie, vive, precor, quae consita margine ripae

Hoc in rugoso cortice carmen habes :
"Cum Paris Oenone poterit spirare relicta,

Ad fontem Xanthi versa recurret aqua." 30

Xanthe, retro propera, versaeque recurrite lympliae !

Sustinet Oenonen deseruisse Paris.
Ilia dies fatum miserae mihi dixit, ab ilia

Pessima mutati coepit amoris hiemps,
Qua Venus et luno sumptisque decentior armis 35

Yenit in arbitrium nuda Minerva tuum.
Attoniti micuere sinus, gelidusque cucurrit,

Ut mihi narrasti, dure, per ossa tremor.
Consului — neque enim modice terrebar — anusque

Longaevosque senes : constitit esse nefas, 40

Caesa abies, sectaeque trabes, et classe parata

Caerula ceratas accipit uuda rates.
Flesti discedens. Hoc saltim parce negare :

Pi'aeterito magis est iste pudendus amor.
Et flesti et nostros vidisti flentis ocellos ; 45

Miscuimus lacrimas maestus uterque suas.
Non sic adpositis \ancitur vitibus ulmus,

Ut tua sunt coUo bracliia nexa meo.
A, quotiens, cum te vento quererere teneri,

Eiserunt comites ! Hie secundus erat. 50

Oscula dimissae quotiens repetita dedisti !

Quam vix sustinuit dicere lingua, " vale " !
Aura levis rigido pendentia lintea malo

Suscitat, et remis eruta canet aqua.
Pioseqvior infelix oculis abeuntia vela, 55

Qua licet, et lacrimis umet arena meis.
Utque celer venias, virides Nereidas oro :

SciUcet ut venias in mea damna celer.
Votis ergo meis, alii rediture, redisti :

Ei mihi, pro dira paelice blanda f ui ! 60


Aspicit immeusuin moles iiativa profundiuii,

Mons fuit, aequoreis ilia resistit aquis :
Hinc ego vela tuae cognovi prima carinae,

Et milii per fluctus impetus ire fuit.
Dum moror, in summa fulsit mihi purpura prora. 65

Pertimui : cultus iioii erat ille tuus.
Fit propior terrasque cita ratis attigit aura :

Femineas vidi corde tremente genas.
Non satis id fuerat — quid enim furiosa morabar '? —

Haerebat gremio turpis arnica tuo ! 70

Tunc vero rupique sinus et pectora planxi

Et secui madidas ungue rigente genas
Implevique sacram querulis ululatibus Ideu :

lUuc has lacrimas in mea saxa tuli.
Sic Helene doleat desertaque coniuge ploret, 75

Quaeqiie prior nobis intulit, ij)sa ferat.
Nunc tibi conveniunt, quae te per aperta sequantiir

Aequora legitimes destituantque viros :
At cum pauper eras armentaque pastor agebas,

Nulla nisi Oenone pauperis uxor erat. 80

Non ego miror opes, nee me tua regia tangit,

Nee de tot Priami dicar ut una nuiais :
Non tamen ut Priamus nymphae socer esse recuset,

Aut Hecubae fuerim dissimulanda nurus.
Dignaque sum et cupio fieri matrona potentis : 85

Sunt mihi, quas possint sceptra decere, manus.
Nee me, faginea quod tecum fronde iacebam,

Despice : purpureo sum magis apta toro.
Denique tutus amor mens est tibi : nulla parantur

Bella, uec ultrices advehit unda rates. 90

Tyndaris infestis fugitiva reposcitur armis :

Hac venit in thalamos dote superba tuos.
Quae si sit Danais reddenda, vel Hectora f'l atrem

Vel cum Deiphobo Polydamanta roga.
Ouid gravis Antenor, Priamus quid suadcat ipse, 95


Oonsule, quis aetas longa magistra fuit.
Tur^e rudimentum, patriae praeponere raptam.

Causa pudenda tua est. lusta vir arroa movet.
Nee tibi, si sapias, fidam promitte Lacaenam,

Quae sit in am plexus tain cito versa tuos. loo

Ut minor Atrides tamer ati foedera lecti

Clamat et externo laesus amore dolet,
Tu quoque clamabis. Nulla reparabilis arte

Laesa pudicitia est ; deperit ilia semel.
Ardet amore tui ? Sic et Menelaon amavit. 105

Nunc iacet in viduo credulus ille toro.
Felix Andromache, certo bene nupta marito :

Uxor ad exemplum fratris liabenda fui.
Tu levior foliis, tum cum sine pondere suci

Mobilibus ventis arida facta volant. 1 10

Et minus est in te quam summa pondus arista,

Quae levis assiduis solibus usta riget.
Hoc tua — nam recolo — quondam germana canebat,

Sic mihi difiusis vaticinata comis :
" Quid facis, Oenone ? Quid harenae semina mandas? 1 15

Non profecturis litora bubiis aras.
Graia iuvenca venit, quae te patriamque domumque

Perdat ! io proliibe ! Graia iuvenca venit !
Duni licet, obscenam ponto demergite puppim !

Heu, quantum Phrygii sanguinis ilia veliit ! " 120

Dixerat : in cursu famulae rapuere furentem,

At mihi flaventes diriguere comae.
Ah ! nimium miserae vates mihi vera fuisti :

Possidet en saltus Graia iuvenca meos !
Sit facie quamvis insignis, adultera certe est. 125

Deseruit socios hospite capta deos.
Illam de patria Theseus — nisi nomine fallor —

Nescio quis Theseus abstulit ante sua.
A iuvene et cupido credatvir reddita virgo 1

Unde hoc conpererim tarn bene, quaeris ? Amo. 130


Vim licet appelles et culpam nomine velcs:

Quae totiens rapta est, praebuit ipsa rupi.
At manet Oenone fallenti casta marito :

Et poteras falli legibus ipse tuis.
Me Satyri celeres — silvis ego tecta latebam— 135

Quaesierunt rapitio, turba proterva, pede,
Cornigerum.que caput pinu praecinctus acuta

Faunus, in inmensis qua tumet Ida iugis.
Me fide conspicuus Troiae munitor amavit, 139

Admisitque meas ad sua dona manus. 146

Quaccumque herba potens ad opem radixque medendi

Utilis in toto nascitur orbe, mca est.
Me miseram, quod amor nou est medicabilis lierbis !

Deficior prudens artis ab arte mea. 150

Ipse repertor opis vaccas pavisse Pheraeas

Fertur et e nostro saucius igne fuit.
Quod nee graminibus tellus fecunda creandis,

Nee deus, auxilium tu mihi ferre potes.
Et potes, et merui. Dignae miserere puellae ! 155

Non ego cum Danais arma cruenta fero :
Sed tua sum tecumque fui puerilibus annis,

Et tua, quod superest temporis, esse precor.

22 OVID : llEROIDES. [xii.




A T tibi Colchoi-um — memini — regina vacavi,
Ars mea cum peteres ut tibi ferret opein !
Tunc quae dispensant mortalia fata sorores

Debuerant fusos evoluisse meos ;
Turn potui Medea mori bene. Quidquid ab illo 5

Produxi vitae tempore, poena fuit.
Ei mihi ! cur umquam iuvenalibus acta lacertis

Phrixeam petiit Pelias arbor ovem ?
Cur umquam Colchi Magnetida vidimus Argo,

Turbaque Phasiacam Graia bibistis aquam ? 10

Cur mihi plus aequo flavi placuere capilli

Et decor et linguae gratia ficta tuae ?
Aut semel in nostras quoniam nova puppis harenas

Venerat audacis attuleratque viros,
Isset anhelatos non praemedicatus in ignes 15

Immemor Aesonides oraque ad usta boum !
Semina iecisset, totidem sevisset et liostes,

Ut caderet cultu cultor ab ipse suo !
Quantum perfidiae tecum, scelerate, perisset,

Dempta forent capiti quam mala multa meo ! 20

Est aliqua ingrato meritum exprobrare voluptas ;

Hac fruar, liaec de te gaudia sola feram.
lussus inexpertam Colchos advertere puppim

Intrasti patriae regna beata meae.
Hoc illic Medea fui, nova nupta quod hie est : 25


Qiuim pater est illi, tain uiihi dives erat.
Hie Ephyreii bimarein, Scythia tenus ille

Omne tenet, Ponti qua plaga laeva iacet.
Accipit liospitio iuvenes Aeeta Pelasgos,

Et premitis pictos corpoia Graia toros. 30

Tunc ego te vidi ; tunc coepi scire, quis esses.

Ilia fuit mentis prima ruina meae.
Et vidi et peiii. Nee notis ignibus arsi,

Ardet ut ad magnos pinea taeda deos.
Et formosus eras, et me mea fata trahebant : 35

Abstulerant oculi lumina nostra tui.
Porfide, sensisti. Quis enim bene celat amorem 1

Emiuet indicio prodita flamma suo.
Dieitur interea tibi lex, ut dura ferorum

Insolito premeres vomere colla boum. 40

IMartis erant tauri plus quam per cornua saevi,

Quorum terribilis spiritus ignis erat :
Aere pedes solidi, pruetentaque naribus aera,

Nigra per adflatus haec quoque facta suos.
Semina praeterea populos genitura iuberis 45

Spargere devota lata per arva manu,
Qui peterent natis secum tua corpox'a telis :

Ilia est agricolae mes-is iniqua suo.
Lumina custodis succumbere nescia somno

Ultimus est aliqiia decipere arte labor. 50

Dixerat Aeetts. Maesti consurgitis omnes,

Mensaque purpureos deserit alta toros.
Quam tibi nunc longe regnum dotale Creusae

Et socer et magni nata Creontis erat ?
Tx'istis abis. Oculis abeuntem prosequor udis, 55

Et dixit tenui murmure lingua : " vale ! "
Ut positum tetigi thalamo male saucia lectum,

Acta est per lacrimas nox mihi, quanta fuit.
Ante oculos taurique meos segetesque nefandae.

Ante meos oculos pervigil anguis erat, 60

24 OVID : HEROTDES. [xil,

Hinc amor, hinc timer est. Ipsiim timor auget amorem.

Mane erat, et thalamo cara recepta soror,
Disiectamque comas aversaque in ora iacentem

Invenit, et lacrimis omnia plena meis.
Orat opem Minyis. Petit altera, et altera habebat. 65

Aesonio iuveni, quod rogat ilia, damns.
Est nemus et piceis et frondibus ilicis atrum,

Vix illuc radiis solis a dire Kcet,
Sunt in eo — fuerant certe — delubra Dianae :

Aurea barbarica stat dea facta manu. 70

Noscis, an exciderunt mecum loca ? Yenimus illuc :

Orsus es infido sic prior ore loqui :
"lus tibi et arbitrium nostrae fortuna salutis

Tradidit, inque tua est vitaque morsque manu,
Perdere posse sat est, siquem iuvet ipsa potestas : 75

Sed tibi servatus gloria maior ero.
Per mala nostra precor, quorum potes esse levamen,

Per genus et numen cuncta videntis avi,
Per triplicis vultus arcanaque sacra Dianae

Et si forte aliquos gens habet ista deos : 80

O virgo, miserere mei, miserere meorum :

Effice me meritis tempus in omne tuum !
Quodsi foi'te virum non dedignare Pelasgum, —

Sed mihi tarn faciles unde meosque deos ? —
Spiritus ante meus tenues vanescat in auras, 85

Quam thalamo, nisi tu, nupta sit ulla meo :
Conscia sit luno, sacris praefecta maritis,

Et dea, marmorea cuius in aede sumus ! "
Haec animum — et quota pars baec sunt ? — movere puellae

Simplicis, et destrae dextera iuncta meae. no

Vidi etiam lacrimas ; an et are est fraudis in illis ?

Sic cito sum verbis capta puella tuis.
lungis et aeripedes inadusto corpore tauros

Et solidam iusso vomere findis humum.
Arva veuenatis pro semine dentibus imples : qc


Nascitur et glatlios scutaqiie miles habet.
Ipsa ego, quae dederam medicamina, pallida sedi,

Cum vidi, subitos arma tenere viros :
Donee terrigenae — f acinus mirabile ! — fratres

Inter se strictas conseruero manus. loo

Insopor ecce vigil squamis crepitantibus horrens

Sibilat, et torto pectoro verrit humum.
Dotis opes ubi erant ? ubi erat tibi regia coniunx,

Quique maris gemini distinet Isthmos aquas 1
Ilia ego, quae tibi sum nunc denique barbara facta, 105

Nunc tibi sum pauper, nunc tibi visa nocens,
Flammea subduxi medicate lumina somno,

Et tibi, quae raperes, vellera tuta dedi.
Proditus est genitor, regnum patriamque reliqui,

Munus in exilio quodlibet esse tuli, 110

Virginitas facta est peregrin! praeda latronis,

Optima cum cara matre relicta soror.
At non te fugieus sine me, germane, reliqui.

Deficit hoc uno littera nostra loco.
Quod facere ausa mea est, non audet scribere dextra. 115

Sic ego, sed tecum, dilaceranda fui.
Nee tamen extimui — quid euim post ilia timerem ? —

Credere me pelago femina, iamque nocens.
Numen ubi est ? ubi di ? Meritas subeamus in alto

Tu fraudis poenas, credulitatis ego. i20

Compresses utinam Symplegades elisissent,

Nostraque adhaererent ossibus ossa tuLi,
Aut nos Scylla rapax canibus misisset edendos !

Debuit ingratis Scylla nocere viris.
Quaeque vomit totidem fluctus totidemque resorbet, 125

Nos quoque Trinacriae subposuisset aquae !
Sospes ad Haemonias victoi-que reveiteris urbes :

Ponitur ad patrios aurea lana deos.
Quid rt feram Peliae natas pietate uocentes

1 3 4 5 6 7

Online Library43 B.C.-17 or 18 A.D OvidOvid: Heroides I., V., XII → online text (page 1 of 7)