Copyright
William Stephen Dobson.

Oratores attici et quos sic vocant sophistae (Volume 2) online

. (page 1 of 118)
Online LibraryWilliam Stephen DobsonOratores attici et quos sic vocant sophistae (Volume 2) → online text (page 1 of 118)
Font size
QR-code for this ebook


• 55

! o



■*•«.«



:^ss^^.*




THE LIBRARY

OF

THE UNIVERSITY

OF CALIFORNIA

LOS ANGELES



ORATORES
ATTICI



ET QUOS SIC VOCANT^



SOPHIST. E



OPERA ET STUDIO



GULIELMI STEPHANI DOBSON A.M.



REGl/F, SOCIETATIS LITERARUM SOCII



TOMUS SECUNDUS



CYSIAS




LONDINI
EXCUDIT J. F. DOVE

(APUD QUEM ETIAM VENEUNT)
A. S. MDCCCXXVIII.



PA

34'7e
. A I

PRi^rATIO EblTORIS.



Jam Lysiam, Lector candide, cura mea operaque
et studio editum habes ; memetque ipsum et Oratorem
benigne tractes rogo. Id ne tu mireris, si Demosthenes
et iEschines abdite latuerint. Studia non deerant vul-
gatiim poscentis : at vero Plutus ac lex maxime refra-
gabantur. Sed enim reliquos Oratores Atticos, una
cum Sophistis, quos sic vocant, dixerim sex plus minus
mensibus, Deo annuente, populo editum iri, confecto
mihi tandem hoc opere laboriosissimo. Ad rem acce-
damus.

Textum doctissimi Nostrates, Taylorus et Marklan-
dus, saepiuscule (id in annotationibus plerumque factum
suis velim intelligas) vere emendabant. Crepuit more
suo Reiskius. Cui quum nonnihil essem assensus, de-
crevi hoc amplius, ut, si arbitrarer utile eque Lysia
esse, ad fidem MSS. et VV. DD. conjecturarum Tex-
tum redintegrare deberem : et ne minus id commodo
literarum, cui unice studebam, fecissem, in unaquaque
pagina Varietates Lectionis editionum Taylori, Reiskii,
et Augeri apponere ; ut cuilibet uni ex iis, qui Lysiam
meum delibarent, id gratum atque volupe esset. Hsec
de Textu dicta sunto.

Porro, quod ad Annotationes attinet, sic ubique nos
in officio gessimus, ut eas, unde unde extricatas, in con-

b

1406528



ii PR^FATIO EDITORIS.

tinuam unam atque ordine digestam seriem collegeri-
mus, Textuique apposuerimus.

Interpretatio Latina- Reiskii est ad novam Editionem
passim accommodata. De Variantibus Lectionibus
et Indicibus idem dictum animadvertite, quod in Prse-
fatione ad Demosthenem et iEschinem a nobis nuperri-
me editos.

Lysiam nostrum, in tuam, L. C, bibliothecam co-
optari volo : tibi autem statuendum est. Te jubeo
valere.

Idibus Mails, A. D. MDCCCXXVIII., ex Museo meo, in vico
quern vocant Highgate, prope Londinum.



PETRI PAULI DOBREE

TOY MAKAPITOT

GRiECARUM LITERARUM APUD CANTABRIGIENSES

PROFESSORIS REGII

ADVERSARIA

AD LYSIAM.



[78] Quid, tertium leclo Lysia, de singalis oratt. sentiam.



1. Def. pro caede Eratoslh. Nil in boo
genere melius.

2. Inepta declamatio Sopliisfoe recen-
tioris. Iiisunt qusdain pulcberrima, ut
imitatio Hoineri, p. 198, "i, usque ad 8.
Tov xcXXio-Tov. sed inox ad saas argutias
redit. Rlalus imitator Isocratis.

3. Vix primre oedit.

4. Vide hie p. 82.

6. Vide hie p. 144.

7. 'OT, T. anKoZ. Arguta, elegans, sub-
tilis.

9. 10. Etiam Iia;.

12. Prajstanlissima : vehemens, nbi de
Tberaiiiene, p. 125 — 126.

13. Etiam base: sed slyli nilore 12'"*
est hac prieslantior.

14. 1.5. Noil coivleinnenda; : (15 levis
opella.)

16. Egregia : vividis et pwne coinicis
coloribus exprimens c-TjaTioiTixJiv ahBa-
Setav xtti aXa^o'vEittv (ut in alia causa loq"".
Dionys. i, b. p. 481.), ea simul arte, ut



hoc ipso placeat.

18. Pio Nic. Nobiliss. vide hie p.
128.

19. Pro b. Arist. Sat bene.

20. Fro Poljistr. Crasso fiio, ntpote
plebeio loquenle.

21. AaifjoS. awoX. Etiam 18™^ prsfero.
Si Lysias scripsit, se longe superavit.

22. C. frumeut. Acuta, nitida, plana
Ly'siaca.

23. C. Pancleouem. Levis opella.

24. Pro invalido. Acuta, nitida.

25. An/x. icaraX. Omni adinirationo di-
gna. Vide hie p. 149.

26. C. Evandrum. Arguta.

27. 28. Acerbissima iiisectatio : dictio
elaborala.

29. Paulo minor dictionis nitor; sed
mnlta vis.

30. Hie p. 175.

31. C. Pliilonem. Crassiore filo.

32. C. Diogit. Vix ipsi primte infe-
rior : imo fere praefero.



Lysias polins ra jWijtgi KaXaD?, quam to. siae dictio Trt'puxtv EX^tv to ^a^'uv, Isocratis
/u.Ej'aXtt Juvaroij. Dionys. I. 5. p. 483. Ly- ^oCxsrai, ibid. p. 541.



LYSIAS. Sept. 1820.

[AD PAG. ET VER. EDIT. STEPH.]



Or. I, De caede Eratosthenis.

Coram quihus judicibus ? Non Areopa- 92, 18. o ti SeXoi ttoieTv lege sine ov.

gitis, p. 94, 31. In Delphinio, Markl. ad MS.S. av SeXd, in quo acquiesco.

p. 94, 32. 92,21. S'Adwam. Lege aF avJpfj, vel

P. 92, 5. TaijTiiV [tw] u?giv — SsjvoTaTJiv S a. Sixas-Tcti.

hyovvrai. Vide hie p. ult. lin. 24. Mox lin. 92,22. xai fEiSaXo? ayaQn. Suspicor

16. TauTiv — fAo'vuv hy. cr. 21. hy. Tavrtiv glossam esse praecedenliuni, oijcovo'.uoc Jiivi).

olx, f*iy. sTvai. Forsan servandum <{)SiJaiXoj, ut ayaih sit



IV



p. p. DOBREE ADVERSARIA



scbolion ad Jetyn.

93, 13. Inepte ii'j -rtv ayojav Reisk.
Melius sine artic. quum polius signif. togo
to market, quara to the market-place, ne
raemorera, etiam ia liac signif. poni sine
nrlicalo.

93, 16. rcivrm yaf rixpv Ixe'- sine rh.
for he makes this his business. Ineptit
"Reisk.Vide p. 92, 21. abi recte R. Adde c.
Andocid. p. 103, 43. Lysias p. 172, 23.
Tau-mr waj' ri|t*tt;v -mlT^n £lX))(J)OTE;. Mox p.
174, 18. Hie p. 141. Tsocr. iEginet. 7.
XaSi.-^ rauTitc Taj a<fiopfxai E;^f?TO TauTtj rri
TiX'Ji' MS. Urbinas, X. rauraf a<^. iX' "^7
rs'xvri. Alias posses, X. Tauraj rai a. e.

TauTl) TEJ^VU.

93, 17. ciffarrifxrsv, [koI jravra -• -
iflro^iaj] Ev9. Dele ista, e proximis v. 21.
hnc tracla.

93, 32. Lege, airn Trgoa-ioi. Mox forsan,
sia-oSoujovTjowov •aroiria'aJTo (Eratosthenes).
Vide Reisk. Sed qnnm conoinnias sit,
omnia ad uxorem referri, an, Te^oa-Birc, so.
h ymfi Toy ^oip^o'y?

94, 13. Aristoph. Eccles. 1047.

94, 39. Lege, kav tic oivJga IxeuSEpov.



Ccternm non concilio banc legem cnra al-
tera apudDcmoslh. Midian.p. 330. n.83.
=529. iEsciiln.Tiraarch. p. 3, 9. Non as-
.sentior Wesseling. ad Petit, p. 569. Vide
Taylor. Lect. Lys. c. XI. Nam apnd Ly-
siam, cerla pecunia mnlctatas esse videtur
d LB^l^av, apnd D. et JE. to rlfAtifjia, penes
jadices.

94, 40. Lege, lav Je yvvaina. I<f)' aTo-'Erej.
(ex earum niLmero,cum quibiis etc. vid. R.
P. ad Orest. 910.) Ceterum legis sensum
optirae explicat Reiskins. Qui viruni aut
puerum vi compresserit, dupliim pendat
(eJQS qnod is qai servum). Eadem poena
teneatur (poena dapli), qui (vi compresse-
rit) raulierem ex carom nuraero, quas re-
censet Draco apud Demostb. c. Aristocrat.
p. 410. n. 78.=637.

[80] 95, 16. Lege, Jixaia fjisv a» TotEiv
hyovfjiriy, Solenne fjih, et hie requiritnr.
ifjie pro IfjiavTov insolens, etsi non plane
inaaditam (Bekkeri Anecd. p. 92, 16.) ; et
falsam esse ob Xa^lSivajv patet.

95, 29. oixi'av tUv (fi'Xi'v iyyvTario. Non
sclicitanda. Vide Person, ad Plioen. 423.



II. Funebris.



Non Ljsiac, Reisk. p. 64. Inepta De-
ciamatio, a malo imitature Isocratis con-
sarcinata. Comparanda cnm Isocr. Pa-
negyr. Magna didicaltas in p. 196, 11.
Primum vix sanum est laXaf/Xvi apnd
Aristot. Nil cnim dici potuit ineptius.
An igitur mcmoria lapsus Philosoplius?
An potius Sophista noster Epitapbium
oompilavit, nnde ista baasit Aristoteles?
An utrumque accidit (See fly-leaf of Lae-
mar's Aristot.).' Utcnnque haec sunt, oi ev-
9aSs Kil/xtvei etc. recte capit Reisk. p. 117.
de istis qui ceciderunt iEgospotamis, et
alibi, sub finera belli Peloponn. Oratio
babita esse fingitur, paulo post pngnam
ad Cnidum, p. 196, 8. unde contra Sopbi-
stam peti potest argumentum. Apud quos
cnim deploratCafSafcuKvi'xii'/? Apud Atlien.
•|uiba» vH victoria restitaerat maris impe-
rium rrcfectis rauris, p. 196,29.) Vel liic
locuH <lcmonstrat Isocratis exscriptorem.
Ibi enini (p. 65. C.) omnia npta; hie,
qualia dixi. Quam confuse ista de muris?
Quasi ante to xaTiXflErv etc. 196,30. hoc
faciiim csset. Transponenda ista, Kai ya^
etc. usque ad avia-Trs-av, putarcs post ovx
rfiWoy: sed vetat oppositio inter ^ouXeu-
fxttTa et ifyoi:, quae tunc nullum babebil
sensum. Quaro do *e videal Declamator;
ego ncqneo defenderc. Inio nunc video
ista, aiiX(f>ci — nJiWav, sppctare ad lin.
18. <}'luyovTic — s-T*s-i'a»Ti;: qoarc transjjo-
ne pcriixlos, ut monui, et verte, eadem siiis
eoiititiis (in pace) secuti, qua- illi hello.
Olymp. 97, 2, a*sii;nRt Sim^orms in Cliro-
niro



190, 28. awEjpsj, explica e Thacyd. II.
41. extend their enterprize ta all sea and
land. Vide et 192, 23. et 194, 17. etc.
ex iEschyli Persis.

P. 191, 6. Vide Demosth. Phil. II.
p. 71,5. R.

191, 10. Sopb. Autig. 1016. etc. 1041.
etc.

191,19. TT^oTEpcv suspeetum, d/otovoou-
o-av, 194, 35 . awavTiiiravTE;, 195, 27. et 29.

192, 11. uTrSfj^e wg — wjoydvoic /ttia
yvifjiti xP'»f^^voii — itafjLaxea-bat, Concin-
nius j^p(W|U£voyj.

192, 34. Ad Arisl. Plut. 1027.

193, 1. 5»a rlv [^ras-iv d<)>EiXdjU£vcv] ba,-
vaTov. vel potius omnia h;ec dele. Cete-
rum confer Eurip. Suppl. 544. ed.Markl.
Gaisf. Q. an leg. Sia to Srvrirov.

[81] 193, 12. An del. Hiffric ? Vide
hie p. 215. Sed eadem manel>it diUlc.

193, 31. Ambiguum : cdg airoi <f>LiXa-
^Eiv mvTo, an, oDj wvVto <f)uXa^Eiv Tr,v wap-
oJoy. Hoc puto ; sed malim oS? c-u/u<{>liX.

194, 9. TT^oiiievat. Soph. Antig. 460.
194, 22. Lysias p. 163, 10.

194, 32. ex Thacyd. I. 74. et raox
194, 43.

194, 33. JtaiToi. Non intelligo. igitur
Tayl. et Reisk. An xai ya^, ut toutoij
rcferat«r non ad Athenienses, sed ad
yvdofjirt, vrX. xai aj. Certc hoc esse videtur
epexegesis superioruni, TrXsra-Ta xaj xaX-
Xii^Ta.

195, 21. Q.an sensas, TSv/wEv(Ejj9paiv),
t5v it (((HXaiv)?



AD LYSIAM.



195, 33. Tliiicjd.71. 35.
195, 35. ri pr,ra>(i. Isocr. Evag. 45.
197, 9. An eThucyd. II. 40. ?
197, 29. Isocr. Flataic. 50. Tbucyd.
11,44.

197, 43. Vide Ep. ad Hebr. IX. 27.

198, 2. Ex Iliad. M. 322. Vide ad
Ciceroii. pro Sext. o. 20, 21.

198, 11. Plato Meiiex. p. 249. H.St.

§ 12. jiSoiJvTO, male translalum a senten-
tia qnalis § 25. (Primo qnidem putares
esse positum pro k^ouvto toL; ixets? Jia
nv rdij Tfar^lg apfrhv.) § 26. xaivaJV —
l^tj'KouirQa.i. 40. -^"X^^ aVTiraJavTej. 60.
sepalta a^trh. 66, warjiSa a^trhv. 76.
aTtiXaurttv. verte prnjited by their vulour,
Ineptus locus, § 25. § 68- fxiyaKm. Con-
fasio, § 27. 63 — 65. Imperitae ejusdein



aut similis senlciitia; repetitiones, § 21.
et 27. 57. ct 59. ct inulla loca in Bekke-
rianas edit, inargine. Anibao^es, 25. 52.
Nexu cavet, § 2. ciiJte yag yi;?. Aulitbesis
inconciiiria, ^. 16. S3. Tr,g 'sraTpl^o;, pro
Iv Tf Trarpi'Sj. Verba slatiin repelit impe-
rilf , 3. (xvYifxriv — fAWfj-ati;. 2 — 3. ifx-nTv.
13 — 14. aSix,ovfxivot ter. 18. iKivQt^ia et
vofAo;. 27 — 28. ;^iXiaij vava-i. 75 — 76. wapi
TToXXoS. affavTav 52-^53. (sed fors'in boo
corrnpte). Durae locutiones, 'UTctrfiia, tfiv
apsrhv, § 66. Confusio, § 9. partem ad
Arg^. mortaos, partim ad superstites. 27.
partiin de Dario, partim de Xerxc. Loci
ceteris meliores 17 — 19. 47. 54 — 57.75.
77 — 81. etsi redundant quasdam. § 78.
Horaerum eleganlissime 'sra>a<f^af^u.



III. c. Simonem.



Ad Areopagnra, p. 100, 18 — 27. Ora-
tio habita, tempore belli Corintbiaci, p.
100, 23.

p. 97, 15. wflwovTtt lo-Ti.

97, 16. Herald, c. Salmas. p. 399.

97, 23. tZv Tovrov ettit. Imo avroij.
Vide infra p. 95.

97, 33. Ttavra ra iito t. y. vel dele vm
T. y.

98, 16. TowaiSiov non esse videlarTbe-
odotas ; sed aKoXov&o; oratoris.

98, 19. Nil ad rem jEscliinis locus
(p. 23, 3.) apad Reisk. Imo ip.se jEsclii-
nes p. 23, 36. exemplnra citat.



99, 27. An aXXoujSE roTrpayf/.a a.vTO'mTt.

99, 43. Lege M-rayti;, ct p. 100, 5.
xaTtt^aVTEf.

100, 12. Lege, xaX ya.^ av Jsivov m el —
vel potius, Hal ya^ iv Jeivcv ei — wonio-Ea-Ss.

100, 13. EZ jIxeS'h? Xfli 4>iX:v£iKittj r> Ix.
watSwSy n £x Xoi Jog laj ri wipl ETai'^aj — .
Tiirbata videntar : ferri potest, Ik ^e9>)j
xai <})iXov£ixia; v XoiSspia;, !j Erat'^a; rt TraiSi-
xZv — sed snsp. Cftera delenda,et legen-
dum, EX (xkBrt^ xal <{)iXcvEixta;, w tteoi ttaiJi-
x5v (jta^ofA,. ut Xenopb. Aiiab. 5. 8. 4.
Ix waiSixaJv ne Grascum quidem puto. An
Ix 7ra»Jiaj,joco in seria verso?



IV. TT. rpavjx. £K TTp. VTTEp ov, /vOt TTfjog ov, aSr]\ov.



Vide Reisk. Ad Areopaguin, p. 101,
6. Defensio, non actio, ut rede Reisk.
male tamen statuens cnra Valesio p. 165.
n. 3. Lysiae fnit oratio xara, noa-n^iwotj,
non TTgo; nos-£t'Si'!!7WGV, qiuid liic deboit
poni. Spuriam censel Taylorus. Vide
annon potias sit epitome, ut c. Tbeo-
mnestura secanda. Si vere est Lysia;, vide
an sit epilogas.

P. 100, 41. Recte Tayloros, i\a&iv —
anklains, ut inox 101 , 1. aTrlJaixEv a. BXaBiv.
Sed non videtnr pactum fuisse, ut com-
munis daornni esset serva, ante rr,v avri-
ioa-tv. Mox, a^vEiV&ai etc. verte, nunc
infitiari se tunc cojtcessisse, ut commutiis
amhorum esset serva,

101, 3. a7roXa;^E~v certissime est, in
sortitione excludi, ut Taylorus. Sic aTro-
^if^' Vide Harp. awoXaj^Erv, Pbot. v.
la- a a.

101, 15. 01) ya^ av — ivpria-OfA.iV iTii)
auTiv a. (oc-rp, e glossa.)



101, 39. Argnmentnm obscurissimum.
Hoc video, Reiskii versionem a Grffico-
rum sensu discrepare. Aliquando puta-
bam, delendum Tr^oQein (vel TrpaSEi'n). Hoc
feredicit: Non minus illam cmi, qnam si
pretio earn ah hoslibus redemissem. Si id
fecissem, non mudo torquendi, sed qumis

modo ea abutendi jus haberem ; atque adeo
ill seri'itutem amandare possem. Nunc ilia
me in malum ipsa sei-vitute gravius est da-
tura : etc.

102, 9.__ av elh'tri — ilnorag ay. An,
AFAnHxilC AN? Porson. ad Nub. 967.

102, 14. An dicitur Sa-trov (debebat R.
«TTOv) £;;^£<v pro IXarTOV e.

102, 21. wgouvoioSiv.

102, 25. Quid pro portentosis Xoy*' t^
t£v TravTaJv sit reponendum non video.
Seusus videtur, cXX' a&Soj iv Tsilrajv wav-
Tftjv etc. bonus civis fui publice et priva-
tim ; at nunc in majus discrimen iucidi,
quam si pessimus civis fuissem.



VI



p. p. DOBREE ADVERSARIA



V. 'Yttep KaWiov. (fierolKov)



Publicanns, p. 103, 10. si rede capio. Andoc. Myst. p. 1, 22. 14, 17. 16, 18.

Fors.in fuit uniis t£v exvKfji,hti:v tsi/c xa^- L^fs. p. 166, 11. collato 13. p. 167, 36.

woLc TMV fAO^ixv, lit isli p. 108, 27. vel Heinst. ud Plut. p. 360.

Taiv IxXEydvTutv, atque de ea re veiiit in ja- [83] Nov. 1822. (ed. Bekkeri ; pagintc

diciuin. Quod ail Reiskius p. 18.5. de Stepharii). N.B. nbi taceo, in Bekkeri

piirasi TTifi Tou c-»/uaTOf, non usque qua- lextu acquiesce.
que vernm est. Vide p. 110,30. 11.5,27.

VI. Contra Andocidem.



Orationcni xar' 'AvX'oxiSoy non esse Ly-
siae satis liquet : qna?rilur, utrum revera
dicta sit, an a sophista jnniore scripta.
Milii videntur omnia ita a Lysine in!3;enio
ahiiorrere, ut negem, sopliislam, si so-
phista sit, eom sibi imitandum propo-
saisse. Lysias abjudicant oralioneni
contra Andocidem Rubnken. Hist. Oratt.
p. .50. et Sluiterus Lect. Andocid. cap.
VIII. Nihil suspicabatur Vaickena."rius
dnm adversaria sua (1756) scribebat.
Falso exliibet Sluiterus ejas verba p. 1 77.
Neqae Mitfordius, t. 5. p. 121. si quis id
carat. Ipse dabito an revera dicta sit
oratio ; non Lysia;, imo neque imitalori
Lysiw, tribuendam esse, pro certo pono.
Breviter [)ercarram Sluileri argumenla.
I. ' Declaraat, nihil probat.' Est Seute-
pa'Koyict, et tota referenda ad av^ia-iv.
' Omnia miscet.' Consulto, in causa
mala. ' Narratio alieno loco, brevissima,
etc' Nulla est narratio, vel fuit in ex-
ordio nunc deperdilo, vel omnia quae ad
I)robationem pertinebaiit, a Cephisio vel
aliis erant occupata. Idem dictum puta
de ' legihus, psepbismatis, etc' (non op-
posoerim locum p. 104, .5.) Locus de
' vindicta divina,' concede, sophistani non
cffugeret ; sed neque verum accusatorem,
neqne in eo tractando, etsi longiuscule id
facit, (luicquiim adhibet quo Atticuin certe
vulgos oftenderetur. 'Mentio Diagora;'
nil minus quani sopbislica (compara Ly-
siam p. 123. de docibus ad Arginussas,
iEschinem c. Timarch. p. 24, 33. Zwcf.
Tov e-Offiio-TW — Demosth. de Arthmio,
etc.) ; miror nil dixisse Sluiterum p.
188. de IJatracho, Lys. p. 107,10. 11.
Errores. ' De Herma •tB-aTpj.'o).' Vide mea
lid Andocid. p. 51. ' De servo quein
noluit .'Vndocides tnrquendnm Iradcre.'
Acute conjicit .SI. p. 6b. duas liistorias
cnnfudis&e scriptorem. 'Nuriquam mili-
taxse difiiiir Andncidcs.' Cnm Ruhn-
keni.i pulo 'I'hucydidis I. 51. Andocidetii
esse oralorem ; neque habco (pind re-
spnndcam. ' Devolus a sacerdotibus di-
citor.' Imo veteralnrie innnil scriptor,
non dicil. Oratoris fraiis, non sophist.i:
error. 'Sibi conlradicit p. 105, 18."
Nil mina» ; vide me ad Lys. p. 107.
' Itcrum, qiiuui mudo dicntur Andocides



dives et potens, mode a sycophantis
vexatns et spoliatus.' Hoc miror ipsi
Rnhnkenio tenebras offodisse. 1. Quid
ex hoc colligas nisi malam fidem accusa-
toris.' 2. Vera, aut prope vera, esse ha;c
poluerunt. Attuleril secura maguasopes,
quas altriverint sycophantae, vixerit in
pericalis, " agitans multos, a multis vi-
cissim agilatus." (Rubnken.) 3. Locus,
quo nituntur, est mutilus; sensus fuisse
videlur, (iioitias etc,jactans.{hjs. p. 107,
27.) III. ' Locutiones sophisticae.' Cor-
rupti loci, excepto ailf^vnc-Tot 'Adnvcuoi
vel ut Bekker. 'A5?vai, de quo ipso du-
bito. IV. 'Quis recitavit? Non Cephi-
sius.' Concedo. ' Non Epichares, qui
dixit qua; hie non loquuntur.' Oratio
lacunosa. 'Non Melelus, qui ipse com-
posaisset orationem, non Lysiic opera
usus esset.' Sed jam Lysiam niissum
fecimns. Deinde, quum dicat Orator p.
105, fin. Andocidem duas hht^ei^ eodem
tempore subiisse (nam Reiskii temerilas,
IviauTM intrDdentis,silentio est refutanda),
quid si respondeani coiitinuato judicio
ambas causas esse peroratas, et banc ora-
tionem non a Cephisio, sed in altera causa
dictam 1 V. ' Diclio habet nitorem quon-
dam fucatum, etc' Velim ullum baberet :
est quidem loqaax et inanis hie orator ut
nullus sophista magis; sed negligentiic
polius quam affectationis accusandus.
VI. 'Ex Andocide ipso efficta.' Hoc,
fateor, ambabus orationibns sa-pe com-
))aralis, non ausim prorsus negare ; sed
in tali argumenlo necesse est at eadeni
multis veniant in menfem. Vide ad Ly-
siam p. 85.

P. 103, 25. alrov TOuTov i<p' iTSfou. Per
se optimum tre^ov, at p. 104,19. Sed vide
an leg. iaurov, ut comparetur Andocides
cum impiis, qui in furorem acli sesc con-
ficiuDt: eorum enim roentiunem praeces-
sisse priibiibiio est.

10,3, 26. Optimum xareXa^s-ai, supple
TO 'n^ayy.a.. xaTaTTpoJouvai, xaraJfaXXay^vai
(.Vrist. Vesp. 1275.) uota. y.a^oj/.o'K'iynra.i
Andoc. p. 6, .37.

103, 27. Lege Ti/ua)pEi'Toy. ha^ySii de
diis, yEscbyl. Theb. 110. Arisl. Equit.
1170. Isocr. Helen. 70. Si vulg. ti^o;-
psrTE retines, verle, reputantes vos muiime



AD LYSIAM,



Vll



savire in eos qui erga has deas sint impii.
Non intelligo Bekkeri TifAw^eTrai, nisi sit
enallage nunieri, quisque vestrum cogitet
se ])unire illos qui manijeito etc. Si ivapj^aj?
ita capi posset, videncluin esset annon la-
teret TijUcojUTEa. we aught to make a strong
example of .

avS^oj'aTov ovT«. Optimum: Sophocl.

(Ed. 1528. ^schjl. Pers. 822. Ita tra-
gic! J/E^alf.

irs^ai fVEtrSai. Lacuna post lia'C

verba, cujus seiisus, aya^a h nana, Ti/jicii-
^ov/jiivM h afjt.s'hhs-avTi. Vide p. 104, 3b.

103, 3,5. Post lopTJ); deesse verbum vi-
dent omnes. An n^ova-iv absorptum ab

'H0T6in? Vido Andoc. p. 5, 23. Sed
valde displicet Tainn^ t^c eojt?? el ravrnv
■riv wavnj/ypiv. An ista, hena t. t. i. exci-
derunt ante a-fJixvou/ocEvoi/j v. 33. deinde a
margine hue tracta geuuinas voces exlru-
serunt 7

104, 6. Post Upa lacuna in ms. Alio-
qui conjiciebani, irao Sluiteri est conje-
clura, Upa avarl, xai vDv'a. Iittiv Iv t. 0.

104, 10. Lege cum Reiskio airoi/c rev
SivTct, quamvis ipse volgatam defendat.
vide Soph. Antig. 454 — 7.

104, 14. Koi EXtt^EV, 'AvSoKiShj aiV, Koi

TTETroiiDiMc— • Ran. Qm^uKiajv Siv. Vide Por-
son. ad Hec. 782. p. 48. Valck. Diatrib.
p. 211.

104, 16. Marg. ad Porson. Adverss. p.
72.

104, 22. aXXi L''*'] '''*''' a^'ki'V KaT>)-
yo^ha-it.hoc si dicet, nihil ■projickt ad se de-
fendendum ; ad alios accusandos tidl ora-
tione uti posset. Vide x. Sitott. p. 1(35, 9.
Si serves xai, posses Anglice : that -will
not prove him innocent, but others as guilty
as he is.

[84] 104,24. Scriplumfoeritincodice,

El S' i^E?? auToXfaropE; UrB [et in marg.]
s E5-TE. Omiltunt codices xai ante eitte.
Confusa videntur C-N et siguum s quore-
ferturnota marginalis ad vorbuni in tex-
tani. Vide ad Aiistoph. Plut. 1194. Ita
xai var. lecliouis signum infra p. 10.5, 20.
ut recte Reiskius, Lego, el S' LijiSig al-

TOXjaTOJEJ [o'vTE; * • * vilv 5' O'jp^ UjUEI?] EITTE
o\ a<^ .

104, 30. Lege c'lWoXoj'oijvTav.

104, 32. Lego, o-jto^ fA.lv Kara rohi; v6-
fji,ou^ (psC^irai — sine roug e| 'Afsiov, quod e
scholio, ul ista n t^. ex ro-pov.

105, 1. Lege, t£ ayayi^irt. A'ide Tbu-
cyd. viii. 5. fin. Aristopb. Av. 1078. ubi
recte emendatur, ^Sivr ayn t(c.

105, 4. SI Seo; vTrnyiy avrov, I'va d<pi-
xo^EVo; [sif TO. a,uapT>i/.*aTtt] Iwi — . Vix
mibi dabium quin tres voces delendae sint,
ut annotatio cujusdam, qui putabat seu-
suin esse illorum, vTrnytv I'va etc. illexit in



nova peccata,ul veterumpxtms daret. Mox,
quid est xai ante S«a-£iv Sixtiv .' Lego,t, ji*.
oiv avrov avTMo, 5ci(reiv [Sixnv]. Nisi pro
KAI malis HAH. Hunc esse sensum evin-
cunt proxima, ^av/xaffrov etc. Pro cerlo
ponit, Andocidem aliquando punitnm iri ;
delude ait, idque statim ; quanquam hoc
quidem non mirarer, si aliter caderet : nam
deus non more homimim statim animadvertit
in noxios eic. Maleultimaintelligit Reisk.

105, 5. Tj? l/uiri TT^ofaa-si. Frustra Sluit.
(f>aj-£i. Sensus, Iwi wgocfxisrEi rn 'jr^l^ li^l
Jia>^ofa. Angl. aJt occasion. Lysiasp. 114,
43. lis, 19. et 25. 120, 36. 130, 39. et
43. 139. 37. 112, 25. 113, 29. 38. 39.
168, 13.

105,7. Lege oil J'E yap. Snperiora autem
verte, non mirabor, utcunque res cesserit.

105, 14. eJifev ai/Tc'v. Vitiura sensit
Valck. An, aTrouXEs-Ev airov? Certe hie
sensus esse videtnr. Eliam apud Andoc.
p. 8, 35. eadem meuda, si menda sit.

105, 19. Malim xairoi riva — ut mox v.
35. sed vide v. 27.

105, 21. h Je s-ttJTup/a a<patirii. Vide
bic p. 107.

105, 22. An, aTTExrovi; oDc — fxnvZs-at,
xai £Xi;3)i, TTfOje-i'. ut eJo^e el kXu9n ab itteiJ^
pendeant.

105, 24. fc-3-TE fAiiS'' aSfxoUjUEvw — Exye-
vEiT&ai (vel E^ETvai, Elvai, SiSoa-Sat, etc.)
E scholio esl Suvas-^ai.

105, 32. evSe/ non ferri posse puto pro
hrBubiv, Liege ev&evJe S'.

105, 34. Lege 'AnOAPACAC , at pauIo
ante 1.29.

105, 36. Vide an, IxeIS-ev hv^o Iwi Jn-
lUoxjariaj. Ulut hue, dele eJ; tjjv iavrov
trixtv, e vicinis male repelilum. Deinde
'ST^vrMBua-iv non memiui pro 'srfuraiiia'iv.
Q^ scil. male £i> lectum.

106, 8. L. wapajTx. Ta rni; m'Keciig TT^ar-
TEtv xai ^Ti/x, ut V V. DD. Deinde dele ticti,
quod e glossa est. Ita p. 103,29. 117,5.
150, .38. Genitivus, one of, some of, part
of. Lysias p. 124, 22. 126, 10. 130, 30.
140, 30. unde defende 147, 12. contra
Reisk. (Vide hie ad p. 137, 9.) 158, 6.
potius accip. iTriQuv'KeuffavTe;, ns-av uvrSiv,
qaam = £7r£j3oijXEus-av.

[85] 106, 28. ovre Sv tt^o; tou; Reisk.

106, 30. An, aSa-TS Touraiv (vel rovrtv)
h/x7v (TuvaTToXaua-aj ? vel coo'tb toutov hf^ag
ttTToXiJa-ai? Non expedio. Mox corru-
ptum evJeei; ovtec. Vide p. 124, 19. Ex-
spectabam, ipsiintegri, insontes,

107, 16. Inepte obloqnitur Palmerio
Taylorus, etsi c-ojflwai e mss. Bekkerus ;
nempe constrnctionem qualemcnnque e
correctione rednxerunt scribffi. Lege,
iravu Si) — aiiTov <ra)&£VTa [xai to"? aXXoif
lvo)(\ovvTa , 'Ai Tj^aip^asTE ;] vel ad bunc
sensum.



X p. p. DOBIIEE ADVERSARIA

e j)roximi3 jHJtitQin. An sirapliciler de- ratio loci p. 180, 18. Eurip. Baccb. 41.
\ei\tl. nZ iiHaiiul An, toS xaTttStKii^ss-Sai ? Lys. p. 164, 26. Sed vide atruin actio
Possis TrXHi'cv:; cutti Schotto. Male Reisk. fuerit ex eo genere, ubi vel actor vel de-
si earn intelligo. fensor necessario erat mulctandus ; quo-

[91] 115, 33. aTroXoyno-aa-^aj. An aTTo- modo recte Iiabebit atzroXoyfiiT-.
^oyLrac-^ati. disserere, eipoiiere. Vii\e qax 1 16, 6. [(U6 p^pn] SiawnQivra. E sclio-

soripsi ad Fsepbisuia de Antiocfao. Alia llo.

X. Contra Theomnestum I.



Habita 20""> anno post reditum plebis,
i. e. Olymp. 99, -2. Vide p. 116, 27.

P. 116, 24. Lege, xai hfAXv. ejus Ute-
ris,

116,30. cvK i^6Z(. Deest offlaJ? in Epi-
toina, p. 119, 9. An, olx Ip^Zg ay u'O'o'Ka-
^9iS" if — An, ouK sa-Q' oTTx;?

116, 40. An ex Epitoma p. 119, 13.
supplendum, oti [o'croi aTrenrivaa-i Tivaj,
xai avjpovfsvoi tZv avtZv Eia-i'xai] oVoi at^^o-
4>onM ils\ xai aTTSXTo'vas-i Tivaj. Non cam
hoc loco compar. loc. p. 125, 23. qui
niendosus est. Vide hie p. 97.

[92] 117, 3. Prime leg, il^nrai, non
obstante sr-aroi. Infra ad p. 150, 3. (For-
SOD. ad Phocn. 91. et niarg.) Revera hoc



Online LibraryWilliam Stephen DobsonOratores attici et quos sic vocant sophistae (Volume 2) → online text (page 1 of 118)